Bractwo (cerkiew)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bractwo (Bractwo cerkiewne) - narodowo-religijna organizacja społeczna ruskich mieszczan w Królestwie Polskim i Wielkim Księstwie Litewskim, a od 1569 w Rzeczypospolitej w XV-XVIII wieku.
Początkowo miały charakter religijno-dobroczynny, od XVI wieku zaczęły pełnić funkcje społeczne, kulturalne i oświatowe. Bractwa działały w każdym większym mieście, czasem kilka - przy każdej cerkwi. Odgrywały znaczną rolę w życiu społecznym, politycznym i kulturalnym miast[1]. Zazwyczaj prowadziły szkoły, zwane brackimi i drukarnie.
Przypisy
- ↑ Natalia Jakowenko, Historia Ukrainy do 1795 roku, Warszawa 2011, Wydawnictwo Naukowe PWN, ISBN 978-83-01-16763-9 s. 234 - 239.
Bibliografia, literatura [edytuj]
- Natalia Jakowenko, Historia Ukrainy do 1795 roku, Warszawa 2011, Wydawnictwo Naukowe PWN, ISBN 978-83-01-16763-9
- Братства w: Dovidnyk z istorii Ukrainy, opr. Ihor Pidkova, Roman Shust, Kost Bondarenko; Lviv 1999, Wyd. Lvivskyi derzhavnyi universytet im. Ivana Franka i Vydavnyctvo Heneza, ISBN 9789665042372
