Bractwo Zakonne Himavanti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Bractwo Zakonne Himavanti (Święte Bractwa Zakonne Himawanti) – nowy ruch religijny[1] w Polsce założony przez Ryszarda Matuszewskiego[2], zajmujący się nauczaniem śiwaizmu i śaktyzmu. Bractwo działa jako nieformalny ruch; przez organizacje antysektowe uznawany jest za sektę destrukcyjną.

Historia i wierzenia[edytuj | edytuj kod]

Ruch został założony w styczniu 1983 roku przez 19 miłośników śiwaickiej tantry i jogi, szczególnie śiwaizmu kaszmirskiego. Propaguje kult Boga pod imieniem Śiwa oraz Bogini pod imieniem Parwati (Parvati), naucza kilkunastu metod tantry, jogi oraz ajurwedy[2]. Członkowie zajmują się praktykowaniem medycyny alternatywnej oraz działalnością społeczno-kulturalną. Ruch nawiązuje do nauk duchowych propagowanych w Polsce m.in. przez Wandę Dynowską, popularyzatorkę kultury indyjskiej.

Główne aśramy indyjskie ruchu Himavanti znajdują się w himalajskich miejscowościach Darjeeling oraz Leh.[potrzebne źródło]

Bractwem kieruje grupa przywódców duchowych zwanych Aćarjami (Acharya). Zarządzaniem zajmuje się Ryszard Matuszewski, używający tytułu "Mistrz Duchowy Śri Lalita Mohan Babadźi", oraz kilkudziesięcioosobowe ciało kolegialne – Zgromadzenie Generalne. Zgromadzenie Generalne podejmuje decyzje przez konsensus.

Jak podają członkowie bractwa, posiada ono ok. 1100 wyświęconych mnichów i mniszek i około 100 nauczycieli oraz instruktorów. Łączna liczba świeckich i zakonnych członków w Polsce szacowana jest na ok. 22 tysięcy osób, z tego około 3,5 tysiąca praktykuje regularnie.[potrzebne źródło]

Bractwo propaguje swoją działalność przez własną stronę internetową[3]. Skupia się na niej na nagłaśnianiu skandali seksualnych z udziałem księży katolickich, w szczególności pedofilii.

Bractwo Himavanti nie posiada osobowości prawnej w Polsce[2] ani w żadnym państwie Europy.

Podstawy doktrynalne[edytuj | edytuj kod]

Bractwo jest organizacją religijną, doktrynalnie nawiązującą do północnoindyjskiego śiwaizmu. Podstawowe przyjmowane doktryny to nauka o reinkarnacji duszy, filozofia pięciu elementów (żywiołów) przyrody, nauka o oświeceniu i wyzwoleniu duszy z kręgu narodzin, wegetarianizm, kult trzech boskich klejnotów (zob. niżej) oraz pokojowa nauka i filozofia satjagraha Mahatmy Gandhiego.

Doktrynę i praktyki rytualne Bractwo zapożycza z religijnych ksiąg hinduizmu, takich jak Śiwapurana, Lingapurana, Gurugita, Jogasutry, Bhagawadgita, Rygweda, Hatha Joga Pradipika, oraz z klasycznych traktatów tantrycznych, jak Tantraloka i Kularnawa-Tantra.

Jogini i myśliciele, których nauki przyjmuje Bractwo, to m.in. kaszmirski mistyk Wasugupta (778–830), którego dzieło Śiwasutra stanowi podstawę ezoterycznych nauk Bractwa; XIV-wieczna kaszmirska poetka-święta Lalla; oraz Ćarandas, XVIII-wieczny jogin i mistyk tantryczny z Radźputany.

"Trzy boskie klejnoty" otaczane kultem w Bractwie to: Guru (Mistrz-Przewodnik), Dharma (Nauka, Zasady) i Sangha (buddyzm) (wspólnota, braterstwo).

Bractwo przyjmuje następujące podstawy moralne duchowości – jama (yama):

  1. ahinsa (Ahinsā) – zasada niekrzywdzenie, niestosowania przemocy, niezabijania żywych stworzeń
  2. satja (Satya) – zasada prawdy, prawdziwości, szczerości i prawdomówności
  3. asteja (Asteya) – niekradzenie, nieprzywłaszczanie, tego co cudze, życie z pracy własnych rąk
  4. brahmaćārja (Brahmachārya) – wstrzemięźliwość, opanowanie zmysłów, boskie przewodnictwo
  5. dajā (Dayā) – zasada miłosierdzia, łaski, tolerancji dla innych i obcych
  6. ārjawa (Aryava) – zasada uczciwości, szlachetności, siły woli i prawości
  7. kszamā (Kshamā) – zasada przebaczenia, wybaczenia, uwolnienia
  8. dhryti (Dhriti) – zasada stałości, skromności, trwałego zaangażowania, lojalności
  9. mitahara – zasada umiaru w jedzeniu i przestrzegania wegetariańskiej diety oraz ascetycznych postów
  10. śauća (Shaucha) – zasada czystości, oczyszczenia, ablucji rytualnej oraz mentalnej.

Powyższe zasady pochodzą od indyjskiego mitycznego mistrza duchowego (ryszi) Dattatreja oraz jego sukcesora Sankryti. Zasady nr 5-10 w klasycznej jodze Patańdźalego zwykle ujmowane są w jeden punkt o nazwie aparigraha – nieprzywiązanie, nieprzyleganie do przedmiotów materialnych. Nowicjusze zobowiązani są do rygorystycznego przestrzegania pierwszych trzech zasad, osoby wyświęcone (inicjowane, wtajemniczone) obowiązuje cały dekalog.

Na spotkaniach grup Bractwa często tańczy się tańce inspirowane religijnymi tańcami hinduizmu przy akompaniamencie mantr i pieśni religijnych; przykładem jest inwokacja Bogini Gangi:

  • O Dewi Ganga, Dewi Ganga Om – O Dewi Ganga Hari Om! – Ach Boska Gango, Święta Bogini Rzeki – Ach Boska Gango, Wybawiaj (Nas)!

Typowe i powszechnie w Bractwie używane mantry to:

  • Om Namah Śiwāja! – Chwała Tobie Boże Łaskawy! (różaniec 108x lub 1008x)
  • Om Namo Bhagawate Mahādewāja! – Chwała Panu Bogu Wielkiemu! (108x)
  • Om Namo Bhagawate Rudrāja Sarwa Dźagatmohanam Kuru-Kuru Swāhā! – Chwała i Dziękczynienie Panu Rudra, Bóstwu Przyrody, Obdarowującemu Nas Dobrobytem i Powodzeniem! (108x)

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Kilka katolickich ośrodków zajmujących się zwalczaniem sekt uważa Bractwo Himawanti za antykatolicką sektę, media wymieniają ją jako sektę destrukcyjną[4][5]. Według opinii członków Bractwo jest zwalczane i represjonowane przez organizacje antykultowe z powodu antyklerykalnych wystąpień lidera, Ryszarda Matuszewskiego. Wnioski o zarejestrowanie jako związku wyznaniowego, składane kilka razy w MSWiA, zostały przez Ministerstwo odrzucone (w latach 1996, 1997 i 2003)[potrzebne źródło].

Byli członkowie bractwa, którzy z niego odeszli, twierdzą, że niejednokrotnie byli przez Matuszewskiego zastraszani. W 2003 roku miał miejsce nagłośniony przypadek porwania i napaści oraz gróźb karalnych kierowanych ze strony Ryszarda Matuszewskiego wobec byłej członkini bractwa[5]. Także inni byli członkowie wyznali, że od czasu odejścia z Bractwa wielokrotnie byli szykanowani i zastraszani, miały też padać pod ich adresem groźby. Okolice ich miejsc zamieszkania były obwieszane plakatami zawierającymi paszkwile, w tym oskarżenia o pedofilię;[potrzebne źródło] działanie takie kierowano też wobec niektórych działaczy antysektowych[4].

Byli członkowie Bractwa mówili również sporo o tym, jakie stosunki panują w nim między Ryszardem Matuszewskim a pozostałymi członkami. Utrzymują oni, że Matuszewski jest w Bractwie otoczony czcią[potrzebne źródło].

Założyciel Bractwa, Ryszard Matuszewski został w grudniu 1999 roku skazany przez sąd na karę pozbawienia wolności w zawieszeniu za to, że w sierpniu 1996 roku groził zdetonowaniem bomby na terenie klasztoru na Jasnej Górze[1]. Był także oskarżany o prześladowania byłych członków Bractwa, a nawet przygotowywanie zamachu na papieża Jana Pawła II[5].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]