Brad Davis
| Brad Davis | |||||||||||||
| Imię i nazwisko | Robert Creel Davis | ||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 6 listopada 1949 Tallahassee w stanie Floryda, USA |
||||||||||||
| Data i miejsce śmierci | 8 września 1991 Los Angeles w stanie Kalifornia, USA |
||||||||||||
| Współmałżonek | Susan Bluestein (1976-1991) | ||||||||||||
| Lata aktywności | 1974-1991 | ||||||||||||
|
|||||||||||||
Brad Davis, właśc. Robert Creel Davis (ur. 6 listopada 1949 w Tallahassee, zm. 8 września 1991 w Los Angeles) – amerykański aktor, znany głównie z roli Billy'ego Hayesa w filmie Alana Parkera Midnight Express (1978).
Spis treści |
Biografia[edytuj]
Syn Eugene'a Davisa, dentysty, którego karierę zaprzepaścił nałóg alkoholowy, oraz Anne Creel. Jego brat, Gene, również jest aktorem. Z rąk obydwu rodziców doświadczał przemocy, był też wykorzystywany seksualnie[1]. Jako dorosły mężczyzna był alkoholikiem, uzależnił się także od dożylnego stosowania narkotyków. Nałogi przezwyciężył dopiero w roku 1981.
W młodości był znany jako "Bobby"; dopiero w 1973 roku przybrał sceniczny pseudonim "Brad Davis"[2].
Kariera[edytuj]
Jako siedemnastolatek, po odniesieniu zwycięstwa w konkursie talentów muzycznych, pracował w Theatre Atlanta. Następnie przeniósł się do Nowego Jorku i uczęszczał do American Academy of Dramatic Arts, jednocześnie studiując aktorstwo w American Place Theater. Po gościnnym występie w operze mydlanej stacji NBC pt. How to Survive a Marriage, grywał w sztukach off-broadwayowskich. W roku 1976 został obsadzony jako obiekt uczuć Sally Field w telewizyjnym dramacie Sybil. Niespełna dekadę później, w 1985 roku, odegrał główną rolę w sztuce Larry'ego Kramera The Normal Heart, traktującej o nowojorskim kryzysie związanym z AIDS w latach 1981-1984. Największym sukcesem Davisa była główna rola w dramacie biograficznym Alana Parkera Midnight Express (1978), za którą uhonorowano go nagrodą Złotego Globu dla najlepszego aktora debiutującego w filmie fabularnym. Ponadto artysta pojawił się w projektach Rydwany ognia (Chariots of Fire, 1981) jako Jackson Scholz, Querelle (1982) jako tytułowy bohater, marynarz-gej, oraz Zimna stal (Cold Steel, 1987) u boku Sharon Stone w roli Johnny'ego Modine'a.
Życie osobiste[edytuj]
Od 29 grudnia 1976 roku aż do momentu śmierci był mężem Susan Bluestein, dyrektor castingowej, która w przyszłości została laureatką nagrody Emmy. Para wychowywała córkę, Alexandrę.
W roku 1985 u aktora wykryto wirusa AIDS. Pomimo oświadczenia, wedle którego zmarł on w 1991 roku w Los Angeles w wyniku powikłań związanych z wieloletnią chorobą, w rzeczywistości Davis przedawkował narkotyki.
Media określiły Davisa mianem "pierwszego heteroseksualnego aktora zmarłego na AIDS", mimo, iż był on biseksualistą[3]. Orientację męża sprecyzowała we własnej książce jego żona[4].
Dorobek artystyczny[edytuj]
Filmografia[edytuj]
- 1992: Gracz (Player, The) jako on sam
- 1991: Dziecię ciemności, dziecię światłości (Child of Darkness, Child of Light) jako doktor Phinney
- 1990: Zabić Hitlera (Plot to Kill Hitler, The) jako Hrabia Claus von Stauffenberg
- 1989: Rozalka idzie na zakupy (Rosalie Goes Shopping) jako Ray "Liebling" Greenspace
- 1989: The Rainbow Warrior Conspiracy jako Neil Travers
- 1987: Zimna stal (Cold Steel) jako Johnny Modine
- 1987: Serce (Heart) jako Eddie
- 1987: Gdy nadchodzi czas (When the Time Comes) jako Dean
- 1986: Strefa mroku (Twilight Zone, The) jako Arthur Lewis (gościnnie)
- 1986: Il Cugino americano jako Julian Salina
- 1982: Querelle jako Querelle
- 1981: Rydwany ognia (Chariots of Fire) jako Jackson Scholz
- 1980: Więzy przyjaźni (A Small Circle of Friends) jako Leonardo DaVinci Rizzo
- 1980: Pogłoska o wojnie ( A Rumor of War) jako porucznik Philip "Phil" Caputo
- 1978: Midnight Express jako Billy Hayes
- 1978: What Really Happened to the Class of '65?
- 1977: Korzenie (Roots) jako Ol' George Johnson (gościnnie)
- 1976: Eat My Dust!
- 1976: Sybil jako Richard J. Loomis
- 1976: The Secret Life of John Chapman jako Andy Chapman
Role teatralne[edytuj]
- Joseph Papp Public Theater/LuEsther Hall: The Normal Heart jako Ned Weeks
- Cherry Lane Theatre: Entertaining Mr. Sloane jako Sloane
- Marymount Manhattan Theatre: The Elusive Angel jako Carlton Pine
- Lucille Lortel Theatre: Four Friends jako Mike
- Stage 73: Naomi Court jako Harper
- McAlpin Rooftop Theatre: Crystal and Fox jako Gabriel
Przypisy
- ↑ (1987) New York Times. Dostęp: 2009-05-28.
- ↑ Witchel, Alex (1997-04-16). "For the Widow Of Brad Davis, Time Cannot Heal All the Wounds." New York Times. Dostęp: 2009-05-28. (ang.)
- ↑ "Our eight favorite bisexuals ever", AfterElton.com, dostęp 2009-10-08 (ang.)
- ↑ Brad Davis. glbtq.com. Dostęp: 2009-05-28. (ang.)
Bibliografia[edytuj]
- Brad Davis. T. 7: Kolekcja Alfred Hitchcock Przedstawia. Poznań: Oxford Educational Sp. z o.o., lipiec 2009, s. 6. ISBN 978-83-252-0468-6.
Linki zewnętrzne[edytuj]
- Zdjęcie Brad Davis
- Brad Davis w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Brad Davis w bazie filmweb.pl
- Brad Davis w bazie stopklatka.pl
- Brad Davis w NNDB (ang.)
- Find-A-Grave (ang.)
