Bradykardia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bradykardia, nie określona
bradycardia
ICD-10 R00.1

Bradykardia (łac. bradycardia) – stan, kiedy częstość akcji serca wynosi poniżej 60 razy na minutę (według Konturka). Leczenia wymaga tylko bradykardia objawowa, tzn. powodująca np. omdlenia, utraty przytomności itp. Bradykardia może prowadzić do asystolii.

Wytrenowani atleci lub młode, zdrowe osoby mogą również mieć wolny rytm serca w odpoczynku, np. zawodowy kolarz Miguel Induráin miał rytm serca w odpoczynku 29 uderzeń na minutę[1].

Bradykardia fizjologiczna:

Bradykardia patologiczna:

  • bradykardia zatokowa – zaburzenia powstawania bodźca w układzie bodźcotwórczym
  • bloki przewodzenia – zaburzenia przewodnictwa
  • działanie leków.

W blokach przewodzenia akcja serca jest zazwyczaj niemiarowa. Bradykardia może towarzyszyć również migotaniu przedsionków. Bradykardia nie jest chorobą, tylko jednym z objawów choroby serca.

Wśród stanów patologicznych powodujących bradykardię można wymienić:

Bradykardię u pacjentów w ciężkim stanie leczy się podając 0,5 mg atropiny dożylnie (dawkę można powtarzać do dawki całkowitej 3 mg).

Akcja serca: 37/minutę

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1991-1995: Big Mig's masterclass (ang.). BBC Sport, 2004-08-03. [dostęp 2011-04-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.