Brama św. Dionizego w Paryżu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Brama św. Dionizego
Obiekt zabytkowy nr rej. PA00086512
Brama św. Dionizego
Państwo  Francja
Region  Île-de-France
Miejscowość Paryż
Typ budynku łuk triumfalny
Ukończenie budowy 1672
Położenie na mapie Paryża
Mapa lokalizacyjna Paryża
Brama św. Dionizego
Brama św. Dionizego
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Brama św. Dionizego
Brama św. Dionizego
Ziemia 48°52′10″N 2°21′09″E/48,869444 2,352500
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Walki przy bramie św. Dionizego w czasie rewolucji 1830

Brama św. Dionizego w Paryżu – brama w formie łuku triumfalnego zbudowana w 1672 przez François Blondela ku czci Ludwika XIV. Jest położona u wylotu ulicy o tej samej nazwie.

W toku rozwoju urbanistycznego Paryża zdecydowano o przekształceniu murów miejskich wzniesionych przez Karola V w bulwar i planty, zaś w miejscu oryginalnych bram miejskich miały zostać wzniesione bramy triumfalne. Ludwik XIV polecił, by pierwsza z bram upamiętniła jego zwycięstwa wojskowe nad Renem i w Franche-Comté. Budowę sfinansowano ze środków miejskich. W 1830 w czasie rewolucji lipcowej w pobliżu bramy doszło do starć powstańców z wojskiem.

W 1988 brama została odremontowana.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Brama św. Dionizego składa się z jednego większego i dwóch mniejszych łuków,

Poniżej łuku znajdują się płaskorzeźby autorstwa Michela Anguiera, przedstawiające triumfalne przejście Francuzów przez Ren oraz pokonane Ren i Holandię w formie alegorii – na ścianie południowej oraz powitanie Ludwika XIV w Maastricht na północnej. Fryz zdobi napis "Ludovico magno".

Brama ma 25 metrów wysokości, 5 szerokości.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Perouse de Montclos, Histoire de l'architecture française, t. II, Paris 1995