Branwen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Branwen – w mitologii celtyckiej córka Llyra, który był walijskim odpowiednikiem iryjskiego boga morza Lira, siostra Brana błogosławionego i Manawydana.

Kiedy najwyższy król Irlandii Matholwch przybył na dwór Brana w Harlech, obaj uzgodnili, że Branwen zostanie żoną iryjskiego króla. W tej sprawie nie wysłuchali jednak opinii jej przyrodniego brata Efnisiena, który - czując się znieważonym - obciął chrapy, uszy i ogony koniom Matholwcha. Aby przywrócić pokój, Bran jako rekompensatę za konie podarował irlandzkiemu władcy czarodziejski kocioł. Matholwch powrócił do Irlandii, zabierając ze sobą Branwen, którą przyjęto z wielką radością, gdyż okazała się hojna w rozdawaniu prezentów, a także urodziła królowi syna Gwerna. Jednak po kilku latach rodzina i przyjaciele Matholwcha uznali, że rekompensata, którą dał Bran, jest niewystarczająca. Aby ich zadowolić, Matholwch zdecydował, że Branwen straci swoją pozycję królowej i zostanie kuchtą przy dworze. Przez następne trzy lata, pracując w pałacowych kuchniach, Branwen hodowała szpaka, ucząc go, jak rozpoznać jej brata Brana. Następnie wysłała ptaka przez morze z przywiązanym do nóżki listem, w którym opisała swe położenie. Gdy Bran dowiedział się o jej losie, przybył z armią do Irlandii. W bitwie, do której doszło, Brytowie zabili wszystkich Irlandczyków, chociaż z ich własnej armii ocalało tylko siedmiu ludzi.