Bratnia Pomoc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bratniak.UJ.maj1947.JanDeszcz.odznacza.StanislawaPigonia.jpg Bratniak.UJ.maj1947.JanDeszcz.StanislawPigon.HenrykZielinski.jpg
Uroczystości bratniackie na UJ w maju 1947
Zaświadczenie o przynależności do Bratniej Pomocy przy tajnym podczas okupacji niemieckiej Uniwersytecie Jagiellońskim

Bratnia Pomoc, Bratniak − nazwa studenckich organizacji samopomocowych, tworzonych od połowy XIX wieku przy polskich uczelniach. Pierwsza taka organizacja powstała w 1859 przy Uniwersytecie Jagiellońskim, następna w 1889 przy Uniwersytecie Warszawskim. Organizacje te miały na celu m.in. rozdzielanie pomocy socjalnej dla niezamożnych studentów poprzez system pożyczek i stypendiów, prowadzenie tanich jadłodajni itp. Prowadziły też działalność oświatową wśród ludności miejskiej i chłopstwa, a także (w zaborze rosyjskim) walkę z rusyfikacją.

W okresie międzywojennym Bratniaki funkcjonowały na kilku uczelniach, m.in. na UJ i UW, a także na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Organizacje Bratniej Pomocy w znacznym stopniu (oprócz Uniwersytetu Jagiellońskiego) zdominowane zostały w tym okresie przez Związek Akademicki Młodzież Wszechpolska.

Poza terenem kraju Polski Dom Akademicki "Bratniak" działał w latach 1921-1939 na polskim osiedlu Polenhof na terenie Wolnego Miasta Gdańska, służąc studentom Technische Hochschule der Freien Stadt Danzig (późniejsza nazwa: Politechnika Gdańska).

Podczas okupacji niemieckiej w czasie II wojny światowej działały tajne uniwersytety, a w nich – także tajne organizacje Bratniej Pomocy studentów tych uczelni.

Odrodzone po wojnie, około roku 1949-1950 Bratniaki zostały upolitycznione, potem zlikwidowane i zastąpione Zrzeszeniem Studentów Polskich.

Tradycje Bratniaków odrodziły się po przekształceniach ustrojowych w 1989 roku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]