Brewis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
˘
Znaki diakrytyczne
Inne znaki używane czasem w funkcji znaków diakrytycznych oraz znaki typograficzne

Brewis (znak krótkości; od łac. brevis: „krótki”) – znak diakrytyczny stosowany w alfabecie rumuńskim, tureckim, wietnamskim i innych. W cyrylicy występuje w rosyjskim z Й, й oraz białoruskim Ў[1]. W transkrypcji fonetycznej służy zwykle do oznaczania samogłosek słabych, tzw. krótkich (np. w łacinie).

W Unikodzie występuje w kilku wersjach:

Znak Kod Nazwa unikodowa Nazwa polska[2] Zastosowanie
˘ U+02D8 BREVE brewis górny
□̆ U+0306 COMBINING BREVE brewis dostawny górny
□̮ U+032E COMBINING BREVE BELOW brewis dostawny dolny

Przypisy

  1. Бреве кириллическое, «Кратка» (ros.). fonts.ru. [dostęp 2013-09-22].
  2. Nazwy polskie zaczerpnięte lub utworzone na podstawie: Robert Bringhurst, Elementarz stylu w typografii (Załącznik A), Design Plus, Kraków 2007.