Brian Rafalski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Brian Rafalski
Brianrafalski.jpg

Brian Rafalski w barwach New Jersey Devils (2006)
Pozycja obrońca
Uchwyt kija prawy
Przydomek Raffy
Wzrost 178 cm
Masa 88 kg
Klub kariera zakończona
Numer 28
Narodowość  Stany Zjednoczone
Urodzony 28 września 1973 w Dearborn
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Brian Rafalski (ur. 28 września 1973 w Dearborn, Michigan) – były hokeista pochodzenia polskiego, reprezentant USA, trzykrotny olimpijczyk. Do 2011 był związany z klubem NHL Detroit Red Wings. Wcześniej bronił barw New Jersey Devils, z którymi zdobył dwa Puchary Stanleya. Nie był draftowany.

Kariera zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

Gra w koledżu i Europie[edytuj | edytuj kod]

Rafalski przez cztery lata grał z dobrymi wynikami na Uniwersytecie Wisconsin-Madison. W swoim ostatnim roku, w 43 spotkaniach zdobył 45 punktów i poprowadził swój zespół do zdobycia mistrzostwa NCAA w hokeju na lodzie mężczyzn. W tamtym sezonie (1994/95) został odznaczony kilkoma wyróżnieniami. Został, między innymi, wybrany do Drużyny Gwiazd ligi WCHA i najlepszym obrońcą ligi. Bez nadziej na bezpośredni awans do NHL Rafalski przeniósł się do Europy, a konkretniej do Szwecji, gdzie związał się z klubem Brynäs IF. W 22 spotkaniach w Elitserien zdobył jednak zaledwie 9 punktów, więc postanowił przenieść się do Finlandii.

Tam, przez jeden sezon reprezentował Hämeenlinnan Pallokerho z SM-liiga, zdobywając 35 punktów. W 1997 roku powędrował do HIFK, gdzie spędził dwa solidne sezony. W swoim ostatnim roku w Finlandii zdobył 19 bramek i 53 punkty w 53 meczach i zdobył Kultainen kypärä, czyli nagrodę dla najlepszego zawodnika, wybieranego przez głosowanie, w którym biorą udział inni zawodnicy. Był pierwszym zawodnikiem spoza Finlandii, który zdobył to wyróżnienie.

Kariera w NHL[edytuj | edytuj kod]

Brian Rafalski w barwach Detroit Red Wings (2008)

W 1999 roku magazyn Sporting News nazwał Rafalskiego najlepszym hokeistą świata, grającym poza NHL. 7 maja tego roku Rafalski został w końcu podpisany przez New Jersey Devils. Na początku debiutanckiego sezonu 1999/2000 miał już 26 lat. Skończył tamte rozgrywki z 32 punktami. Był najlepszy wśród pierwszorocznych obrońców w statystyce plus-minus z +21. Był to też drugi wynik wśród obrońców Devils i pierwszy, ex-aequo, wśród wszystkich pierwszoroczniaków. W tym sezonie Rafalski zdobył z Devils Puchar Stanleya a razem z kolegą z zespołu, Scottem Gomezem został wybrany do Drużyny Gwiazd pierwszoroczniaków.

Kolejny rok był dla Amerykanina lepszy pod względem zdobyczy punktowych, których uzbierał 52, co było najlepszym wynikiem w drużynie. Kolejne 18 oczek w playoffach były rekordem zespołu wśród obrońców. Devils przegrali jednak w finale playoff z Colorado Avalanche.

W sezonie 2001/02 Rafalski kontynuował swoją dobrą dyspozycję, zdobywając 47 punktów. Został wybrany do Meczu Gwiazd, lecz nie mógł w nim wziąć udziału z powodu kontuzji. W kolejnym sezonie Rafalski znów był najskuteczniejszym obrońcą swojej drużyny z 40 punktami. Jego wyśmienita postawa w obronie w dużym stopniu ułatwiła Devils zdobycie kolejnego Pucharu Stanleya - trzeciego w ciągu ośmiu sezonów. W finale pokonali w siedmiu meczach Anaheim Mighty Ducks.

1 lipca 2007 roku podpisał pięcioletni kontrakt z Detroit Red Wings - za 5 sezonów zadeklarowano mu gażę w wysokości 30 milionów dolarów. 25 maja 2011 roku po 11 sezonach gry w NHL, zawodnik poinformował o zakończeniu kariery zawodniczej jako powód podając dolegliwości zdrowotne[1]. Tym samym wypełnił 4 lata umowy z Red Wings[2].

Po dwuipółletnim okresie w styczniu 2014 wznowił karierę w barwach drużyny Florida Everblades w lidze ECHL[3], rozegrał w jej barwach trzy mecze po czym pod koniec miesiąca ponownie zakończył karierę[4].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Był reprezentantem USA. Uczestniczył w turniejach mistrzostw świata w 1995, na zimowych igrzyskach olimpijskich 2002, 2006 i 2010 oraz Pucharu Świata 2004.

Sukcesy i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne
Klubowe
  • Gold medal with cup.svg Mistrzostwo NCAA (WCHA): 1995
  • Bronze medal with cup.svg Brązowy medal mistrzostw Finlandii: 1997 z HIFK
  • Gold medal with cup.svg Złoty medal mistrzostw Finlandii: 1998 z HIFK
  • Silver medal with cup.svg Srebrny medal mistrzostw Finlandii: 1999 z HIFK
  • Simple gold cup.svg Puchar Stanleya: 2000, 2003 z New Jersey Devils, 2008 z Detroit Red Wings
Indywidualne

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

    Sezon zasadniczy   Playoffy
Sezon Zespół Liga M G A Pkt MK M G A Pkt MK
1990-91 Madison USHL 47 12 11 23 28 -- -- -- -- --
1991-92 Uniwersytet Wisconsin–Madison WCHA 34 3 14 17 34 -- -- -- -- --
1992-93 Uniwersytet Wisconsin–Madison WCHA 32 0 13 13 10 -- -- -- -- --
1993-94 Uniwersytet Wisconsin–Madison WCHA 37 6 17 23 26 -- -- -- -- --
1994-95 Uniwersytet Wisconsin–Madison WCHA 43 11 34 45 48 -- -- -- -- --
1995-96 Brynäs IF SEL 22 1 8 9 14 -- -- -- -- --
1996-97 HPK SM-l 49 11 24 35 26 10 6 5 11 4
1997-98 HIFK SM-l 40 13 10 23 24 9 5 6 11 0
1998-99 HIFK Sm-l 53 19 34 53 18 11 5 9 14 4
1998-99 HIFK EuroHL 6 4 6 10 10 4 1 0 1 2
1999-2000 New Jersey Devils NHL 75 5 27 32 28 23 2 6 8 8
2000-01 New Jersey Devils NHL 78 9 43 52 26 25 7 11 18 7
2001-02 New Jersey Devils NHL 76 7 40 47 18 6 3 2 5 4
2002 USA Olm 6 1 2 3 2 -- -- -- -- --
2002-03 New Jersey Devils NHL 79 3 37 40 14 23 2 9 11 18
2003-04 New Jersey Devils NHL 69 6 30 36 24 5 0 1 1 0
2004 USA Puchar Świata 4 0 3 3 6 -- -- -- -- --
2005-06 New Jersey Devils NHL 82 6 43 49 36 9 1 8 9 2
2006 USA Olm 3 0 1 1 0 -- -- -- -- --
2006-07 New Jersey Devils NHL 82 8 47 55 34 11 2 6 8 8
NHL Ogółem 541 44 267 311 180 102 17 43 60 37

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Rafalski ma żonę Felicity, z ktorą ma trójkę synów - Danny'ego, Evansa i Matthew.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]