British Touring Car Championship

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
British Touring Car Championship
Państwo  Wielka Brytania
Oficjalny skrót BTCC
Dyscyplina wyścigi samochodów turystycznych
Organizator rozgrywek TOCA
Data założenia 1958
Poprzednia nazwa British Saloon Car Championship
Nowa nazwa British Touring Car Championship
Partner TV ITV4
Sponsor tytularny Dunlop
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Jack Sears
Obecny zwycięzca Colin Turkington
Najwięcej zwycięstw Andy Rouse (4)
Strona internetowa

British Touring Car Championship (BTCC) – mistrzostwa samochodów turystycznych organizowane przez ToCA od 1958 w Wielkiej Brytanii. Początkowo mistrzostwa rozgrywano pod nazwą British Saloon Car Championship, natomiast aktualną nazwę wprowadzono w 1987. Podczas sezonu odbywa się w sumie około 10 rund złożonych z trzech wyścigów każda, na torach wyścigowych położonych w Wielkiej Brytanii.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Seria powstała w 1958 roku z inicjatywy Kena Gregory'ego, ówcześnie znanego jako menedżer Stirlinga Mossa.

Początkowo zawody odbywały się w wielu klasach, ustalanych wg pojemności silnika oraz podobieństwa wyścigowego. Często oznaczało to, że po wybraniu odpowiedniej klasy pojazdu, zawodnik był w stanie wygrać generalną klasyfikację (w swojej kategorii), nie zajmując czołowych miejsc w klasyfikacji Open. Obecnie podział na różne klasy jeżdżące w tym samym wyścigu jednocześnie stosowany jest w wyścigach endurance, zarówno motocyklowych, jak i samochodowych (np. 24h Le Mans).

W 1990 roku seria BTCC zaczęła startować w samochodach z silnikami 2.0 litra. W latach późniejszych wprowadzono je również w innych seriach samochodów turystycznych, w całej Europie, jako klasę samochodów superturystycznych - Super 2000. BTCC organizowało wyścigi samochodów klasy Supertouring do roku 2000. W 2001 wprowadziło własne regulacje dotyczące samochodów biorących udział w zawodach. Bazowały one jednak na S2000. W latach dwutysięcznych w BTCC startowały jednak prostsze samochody. W serii brało udział kilka teamów fabrycznych oraz kilku kierowców spoza Wielkiej Brytanii.

Samochody[edytuj | edytuj kod]

Regulacje FIA[edytuj | edytuj kod]

Next Generation Touring Car - NGTC. Nowy zestaw regulacji FIA, ustalony specjalnie dla brytyjskiej serii samochodów turystycznych. Obecnie korzysta z niego również szwedzkie STCC. Stworzony w celu przyspieszenia rozwoju sportu oraz zmniejszenia kosztów. W 2013 roku główną klasą aut startujących w serii były samochody, spełniające powyższe przepisy. Drugą kategorią były auta będące hybrydą poprzednich przepisów (Super 2000) i NGTC. Od 2014 roku w serii BTCC startują wyłącznie auta spełniające wymogi NGTC.

Modele[edytuj | edytuj kod]

W 2015 roku w serii BTCC biorą udział:

Tory[edytuj | edytuj kod]

Zawody odbywają się na dziewięciu torach (2015), znajdujących się na terenie Wielkiej Brytanii:

W przeszłości zawody odbywały się również na innych torach Zjednoczonego Królestwa oraz na jednym torze w Irlandii:

Punktacja[edytuj | edytuj kod]

Punktacja (od 2012)
Miejsce  1st   2nd   3rd   4th   5th   6th   7th   8th   9th   10th   11th   12th   13th   14th   15th 
Punkty 20 17 15 13 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Ponadto przewidziany jest dodatkowy 1 pkt za każde z następujących osiągnięć:

  • Pole Position w pierwszym wyścigu
  • Najszybsze okrążenie w wyścigu
  • Zdublowanie wszystkich przeciwników

Formuła zawodów[edytuj | edytuj kod]

Zawody składają się z weekendów wyścigowych. W sobotę przeprowadzane są 2 sesje treningowe oraz 1 sesja kwalifikacyjna (30 minut). W niedzielę odbywają się 3 wyścigi. Ustawienie na polach startowych wygląda następująco: pierwszy wyścig - ustawienie wg czasów z sobotnich kwalifikacji. W drugim wyścigu zawodnicy ustawiają się według najlepszych czasów jednego okrążenia z pierwszego wyścigu. W wyścigu trzecim pierwszych dziesięciu zawodników z pierwszego wyścigu startuje w odwróconej kolejności.

Każdy wyścig składa się z 16 do 25 okrążeń, zależnie od długości toru. Nie ma obowiązku zjazdu do boxów. Dodatkowo wyścig może zostać przedłużony o maksymalnie 3 okrążenia, jeżeli minimum 3 były pokonywane za samochodem bezpieczeństwa.

Wszystkie rundy odbywają się ze startu zatrzymanego.

Zwycięzcy serii[edytuj | edytuj kod]

Rok Kierowca Samochód
1958 Wielka Brytania Jack Sears Austin 105 Westminster
1959 Wielka Brytania Jeff Uren Ford Zephyr
1960 Wielka Brytania Doc Shepherd Austin A40
1961 Wielka Brytania John Whitmore Mini
1962 Federacja Rodezji i Niasy John Love Mini Cooper
1963 Wielka Brytania Jack Sears Lotus Cortina
1964 Wielka Brytania Jim Clark Lotus Cortina
1965 Wielka Brytania Roy Pierpoint Ford Mustang
1966 Wielka Brytania John Fitzpatrick Ford Anglia
1967 Australia Frank Gardner Ford Falcon Sprint
1968 Australia Frank Gardner Ford Escort TC
1969 Irlandia Alec Poole Mini Cooper S
1970 Wielka Brytania Bill McGovern Sunbeam Imp Sport
1971 Wielka Brytania Bill McGovern Sunbeam Imp Sport
1972 Wielka Brytania Bill McGovern Sunbeam Imp Sport
1973 Australia Frank Gardner Chevrolet Camaro
1974 Wielka Brytania Bernard Unett Hillman Avenger
1975 Wielka Brytania Andy Rouse Triumph Dolomite
1976 Wielka Brytania Bernard Unett Chrysler Avenger GT
1977 Wielka Brytania Bernard Unett Chrysler Avenger GT
1978 Wielka Brytania Richard Longman Mini 1275 GT
1979 Wielka Brytania Richard Longman Mini 1275 GT
1980 Wielka Brytania Win Percy Mazda RX-7
1981 Wielka Brytania Win Percy Mazda RX-7
1982 Wielka Brytania Win Percy Toyota Corolla
1983 Wielka Brytania Andy Rouse Alfa Romeo GTV6
1984 Wielka Brytania Andy Rouse Rover 3500 Vitesse
1985 Wielka Brytania Andy Rouse Ford Sierra XR4ti
1986 Wielka Brytania Chris Hodgetts Toyota Corolla
1987 Wielka Brytania Chris Hodgetts Toyota Corolla
1988 Wielka Brytania Frank Sytner BMW M3
1989 Wielka Brytania John Cleland Vauxhall Astra GTE
1990 Wielka Brytania Robb Gravett Ford Sierra RS500
1991 Wielka Brytania Will Hoy BMW M3
1992 Wielka Brytania Tim Harvey BMW 318i
1993 Niemcy Joachim Winkelhock BMW 318i
1994 Włochy Gabriele Tarquini Alfa Romeo 155 TS
1995 Wielka Brytania John Cleland Vauxhall Cavalier
1996 Niemcy Frank Biela Audi A4 Quattro
1997 Szwajcaria Alain Menu Renault Laguna
1998 Szwecja Rickard Rydell Volvo S40
1999 Francja Laurent Aïello Nissan Primera
2000 Szwajcaria Alain Menu Ford Mondeo
2001 Wielka Brytania Jason Plato Vauxhall Astra Coupé
2002 Wielka Brytania James Thompson Vauxhall Astra Coupé
2003 Francja Yvan Muller Vauxhall Astra Coupé
2004 Wielka Brytania James Thompson Vauxhall Astra Coupé
2005 Wielka Brytania Matt Neal Honda Integra Type R
2006 Wielka Brytania Matt Neal Honda Integra Type R
2007 Włochy Fabrizio Giovanardi Vauxhall Vectra
2008 Włochy Fabrizio Giovanardi Vauxhall Vectra
2009 Wielka Brytania Colin Turkington BMW 3 E90
2010 Wielka Brytania Jason Plato Chevrolet Cruze
2011 Wielka Brytania Matt Neal Honda Civic
2012 Wielka Brytania Gordon Shedden Honda Civic
2013 Wielka Brytania Andrew Jordan Honda Civic
2014 Wielka Brytania Colin Turkington BMW 1 M Sport

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]