Britomartis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Britomartis

Britomartis (gr. Βριτόμαρτις Britómartis, łac. Britomartis – 'słodka dziewczyna') – w mitologii greckiej boginka kreteńska, córka Zeusa i nimfy Karme. Według legendy urodziła się w Keno, w wąwozie Samaria[1][2]. Żyła w Gortynie na Krecie, jako jedna z towarzyszek Artemidy spędzała dużo czasu na łowach. Minos władca Knossos zapragnął uczynić z niej swoją kochankę. Przez dziewięć miesięcy udało jej się jednak uciekać przed władcą; w końcu, aby zachować czystość, rzuciła się ze skał do morza. Wyłowili ją rybacy i nadali przydomek Diktynna (gr. Δίκτυννα Díktynna, łac. Dictynna – 'dziewczyna w sieci'). Król zaprzestał pościgu, gdy Britomartis znalazła schronienie w świętym gaju Artemidy. Inna wersja mitu widzi w Britomartis wynalazczynię sieci myśliwskich (mit ajtiologiczny). Britomartis przedstawiano w sztuce podobnie jak Artemidę, z psami myśliwskimi i w stroju łowczyni[3].

Przypisy

  1. Przewodniki Baedeker – Kreta. Bielsko-Biała: Wydawnictwo Pascal sp. z o.o., 2007, s. 37. ISBN 978-3-8297-6496-4.
  2. Aaron J. Atsma: Britomartis (ang.). theoi.com. [dostęp 2013-08-16].
  3. Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1990, s. 55. ISBN 83-04-01069-0.