Brodziec piegowaty

Brodziec piegowaty
Tringa melanoleuca
(Gmelin, 1789)
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ptaki
Nadrząd	neognatyczne
Rząd	siewkowe
Rodzina	bekasowate
Podrodzina	słonki
Rodzaj	Tringa
Gatunek	brodziec piegowaty
Kategoria zagrożenia (CKGZ)
najmniejszej troski
Systematyka w Wikispecies
Multimedia w Wikimedia Commons

Brodziec piegowaty (Tringa melanoleuca) – gatunek średniego ptaka wędrowny z rodziny bekasowatych (Scolopacidae).

Występowanie 

Zamieszkuje Amerykę Północną między Nową Szkocją i Zatoką Hudsona, a Alaską i Oregonem. Zimuje na wschodnim wybrzeżu od Nowego Jorku po Zatokę Meksykańską, a na zachodnim od Kalifornii po Amerykę Środkową. Pojedyncze osobniki pojawiają się w Europie, w tym w Polsce, na Dalekim Wschodzie i Mikronezji. Zanotowano również jedno pojawienie się tego ptaka w RPA.

Cechy gatunku 

W upierzeniu godowym wierzch ciała brązowy z ciemnymi i jasnymi plamami. Spód ciała jasny. Głowa, szyja i pierś czarno nakrapiane. Dziób czarny. Na bokach i brzuchu czarne prążki. Nad okiem wyraźna jasna brew. Nogi żółte. W szacie spoczynkowej spód ciała blady z brązowymi plamkami. Wierzch szarobrązowy z jasnymi cętkami.

Wymiary średnie 

dł. ciała ok. 30 -40 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 58-66 cm
masa ciała ok. 170 g

Biotop 

Podmokłe obszary tajgi, zimą wybrzeża morskie.

Gniazdo 

Na ziemi.

Jaja 

W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w maju-czerwcu 3-4 jaja.

Wysiadywanie 

Jaja wysiadywane są przez okres około 23 dni głównie przez samicę. Pisklęta pierzą się po 18-20 dniach, do tego czasu opiekują się nimi oboje rodzice.

Pożywienie 

Bezkręgowce i drobne kręgowce.

Ochrona 

Gatunek chroniony.

Zobacz też

• fauna Polski
• ptaki Polski