Brodziec piegowaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Brodziec piegowaty
Tringa melanoleuca[1]
(Gmelin, 1789)
Brodziec piegowaty
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Nadrząd neognatyczne
Rząd siewkowe
Rodzina bekasowate
Podrodzina brodźce
Rodzaj Tringa
Gatunek brodziec piegowaty
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Brodziec piegowaty (Tringa melanoleuca) – gatunek średniego ptaka wędrowny z rodziny bekasowatych (Scolopacidae).

Występowanie 
Zamieszkuje Amerykę Północną między Nową Szkocją i Zatoką Hudsona, a Alaską i Oregonem. Zimuje na wschodnim wybrzeżu od Nowego Jorku po Zatokę Meksykańską, a na zachodnim od Kalifornii po Amerykę Środkową. Pojedyncze osobniki pojawiają się w Europie, w tym w Polsce, na Dalekim Wschodzie i Mikronezji. Zanotowano również jedno pojawienie się tego ptaka w RPA.
Cechy gatunku 
W upierzeniu godowym wierzch ciała brązowy z ciemnymi i jasnymi plamami. Spód ciała jasny. Głowa, szyja i pierś czarno nakrapiane. Dziób czarny. Na bokach i brzuchu czarne prążki. Nad okiem wyraźna jasna brew. Nogi żółte. W szacie spoczynkowej spód ciała blady z brązowymi plamkami. Wierzch szarobrązowy z jasnymi cętkami.
Wymiary średnie 
dł. ciała ok. 30 -40 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 58-66 cm
masa ciała ok. 170 g
Biotop 
Podmokłe obszary tajgi, zimą wybrzeża morskie.
Gniazdo 
Na ziemi.
Jaja 
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w maju-czerwcu 3-4 jaja.
Wysiadywanie 
Jaja wysiadywane są przez okres około 23 dni głównie przez samicę. Pisklęta pierzą się po 18-20 dniach, do tego czasu opiekują się nimi oboje rodzice.
Pożywienie 
Bezkręgowce i drobne kręgowce.
Ochrona 
Gatunek chroniony.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Tringa melanoleuca w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Tringa melanoleuca. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)