Bromek ksylilu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bromek ksylilu
Bromki ksylilu, od lewej: bromek o-ksylilu, m-ksylilu i p-ksylilu
Bromki ksylilu, od lewej: bromek o-ksylilu, m-ksylilu i p-ksylilu
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C8H9Br
Masa molowa 185,06 g/mol
Wygląd ciecz
Identyfikacja
Numer CAS 89-92-9 (orto)
28258-59-5 (para)
620-13-3 (meta)
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Bromek ksyliluorganiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów halogenowanych, bromowa pochodna ksylenu. Jest lakrymatorem i był stosowany jako środek bojowy podczas I wojny światowej, m.in. przez Niemcy jako "T-Stoff" lub "Weisskreuz". Obecnie nie ma znaczenia bojowego.

Techniczny bromek ksylilu jest mieszaniną izomerów orto, meta i para. Otrzymuje się go przez bromowanie ksylenu. Jest cieczą o temperaturze wrzenia 212–223 °C. Maksymalne stężenie par: (przy 25 °C) cmax = 0,6 mg/dm³. Bromek ksylilu nie rozpuszcza się i nie hydrolizuje w wodzie.

Działa drażniąco na błony śluzowe oczu powyżej stężenia 3,8 mg/m3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]