Bromki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jon bromkowy
Jon bromkowy
Wzór chemiczny Br
Masa molowa 79,90 g/mol
Numer CAS 24959-67-9
PubChem 259[1]
Podobne chlorki

Bromki – grupa nieorganicznych związków chemicznych, soli kwasu bromowodorowego (HBr). Brom w bromkach jest zawsze jednowartościowy (występuje w postaci anionu bromkowego Br), np.: bromek sodu, bromek potasu, bromek magnezu, bromek żelaza(III) czy bromek srebra.

Do bromków zaliczają się również związki powstałe z połączenia bromu z grupą alkilową lub grupą arylową, w których brom nie występuje w postaci jonowej, zaś wytwarza wiązanie kowalencyjne spolaryzowane, np. bromek metylu lub bromek fenylu.

Zastosowanie w medycynie[edytuj | edytuj kod]

Sole bromu (bromek amonu, potasu i sodu)[2] działają słabo uspokajająco, a w większych dawkach nasennie. Wypierają jony chlorkowe w szczególności z komórek nerwowych, prowadząc do zakłócenia czynności ośrodkowego układu nerwowego. Ich stosowanie wiąże się z wieloma działaniami niepożądanymi: podrażnieniem układu pokarmowego, odczynami alergicznymi i skórnymi, natomiast długotrwałe podawanie prowadzi do powstania groźnego zespołu toksycznego charakteryzującego się objawami ze strony układu nerwowego (niepokój, omamy) oraz ogólnymi (wysypka skórna). Leczenie zatrucia solami bromkowymi polega m.in. na podawaniu chlorku sodu[3]. Farmakopea Polska podaje maksymalne dawki dobowe dla poszczególnych bromków, które dla bromku sodu i potasu wynoszą 1 g, a dla bromku amonu 0,5 g, przy czym dla preparatów zawierających więcej niż jedną sól bromkową maksymalna łączna dawka dobowa wynosi 1 g, w tym bromku amonowego maksymalnie 0,5 g[2].

Leki zawierające sole bromkowe dostępne są na podstawie recepty lekarskiej i wytwarzane w aptece według dwóch przepisów (Mixt. Nervina[4] oraz Sol. Sal. Erlenmayeri)[5], różniących się ilością i proporcjami soli bromkowych:

Quote-alpha.png

Rp.

Mixt. Nervina
Ammonii bromidum       4,0
Kalii bromidum              8,0
Natrii bromidum            4,0
Aqua                  ad   200,0
M.f.sol.
Quote-alpha.png

Rp.

Sol. Sal. Erlenmayeri
Ammonii bromidum       4,0
Kalii bromidum              8,0
Natrii bromidum            8,0
Aqua                  ad   200,0
M.f.sol.

Przypisy

  1. Bromki – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  2. 2,0 2,1 Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska VIII. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491. ISBN 978-8388157-53-0.
  3. Wojciech Kostowski, Zbigniew S. Herman: Farmakologia – podstawy farmakoterapii: podręcznik dla studentów medycyny i lekarzy. Wyd. 3 poprawione i uzupełnione. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2006, s. 1569. ISBN 8320033527.
  4. Witold Włodzimierz Głowacki: Receptarium Polonicum: zbiór przepisów na leki recepturowe dla użytku lekarzy i aptekarzy. Warszawa: Farmaceutyczny Instytut Wydawniczy przy Naczelnej Izbie Aptekarskiej, 1947.
  5. Wacław Barwiński: Podręczny receptariusz. Katowice: Przedsiębiorstwo Zaopatrzenia Farmaceutycznego "CEFARM", 1983.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Podręczny słownik chemiczny. Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (redaktorzy). Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2004, s. 63. ISBN 8371832400.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.