Bromocyjan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bromocyjan
Bromocyjan Bromocyjan
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny BrCN
Masa molowa 105,92 g/mol
Wygląd bezbarwne kryształy[2] o intensywnej woni[1]
Identyfikacja
Numer CAS 506-68-3
PubChem 10476[4]
Podobne związki
Podobne związki cyjanowodór, chlorocyjan
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Bromocyjannieorganiczny związek chemiczny z grupy pseudohalogenów. Stosowany w czasie I wojny światowej jako bojowy środek trujący. Współcześnie używa się go jako odczynnik do sekwencjonowania peptydów poprzez selektywne zrywanie wiązań peptydowych powstałych z udziałem grup karboksylowych (C-koniec) metioniny[5].

Związek ten jest bardzo reaktywny i nietrwały. W wodzie hydrolizuje powoli (szybciej w roztworach alkalicznych). Podczas przechowywania polimeryzuje tworząc produkt nietoksyczny.

Otrzymywanie:

2 NaCN + 2 Br2 → (CN)2 + Br2 + 2 NaBr → 2 BrCN + 2 NaBr

Objawy i mechanizm działania są identyczne jak w przypadku cyjanowodoru. W niskich stężeniach (rzędu 10−3 mg/dm³) działa drażniąco na błony śluzowe oczu i dróg oddechowych.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Department of Chemistry, The University of Akron: Cyanogen bromide (ang.). [dostęp 2012-04-28].
  2. 2,0 2,1 2,2 Bromocyjan (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
  3. 3,0 3,1 Bromocyjan (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-04-28].
  4. Bromocyjan – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  5. Edward Bańkowski "Biochemia" Wydawnictwo Medyczne Urban&Partner Wrocław 2005 ISBN 83-89581-10-8

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Edward Bańkowski: Biochemia. Wrocław: Wydawnictwo Medyczne Urban&Partner, 2005. ISBN 83-89581-10-8.
  • 1000 słów o chemii i broni chemicznej: praca zbiorowa. Zygfryd Witkiewicz (red.). Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987. ISBN 83-11-07396-1.