Bronisław Nakoniecznikow-Klukowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bronisław Nakoniecznikow-Klukowski
Nakoniecznikow-Klukowski.jpg
Data i miejsce urodzenia 17 października 1888
Warszawa
Data i miejsce śmierci 7 stycznia 1962
Warszawa
Wojewoda lwowski
Przynależność polityczna Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem
Okres urzędowania od 29 sierpnia 1930
do 6 lipca 1931
Poprzednik Wojciech Agenor Gołuchowski
Następca Józef Rożniecki
Wojewoda stanisławowski
Przynależność polityczna Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem
Okres urzędowania od 30 października 1928
do 29 sierpnia 1930
Poprzednik Aleksander Morawski
Następca Zygmunt Jagodziński
Minister rolnictwa i reform rolnych
Przynależność polityczna Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem
Okres urzędowania od 10 maja 1933
do 28 czerwca 1934
Poprzednik Leon Kozłowski
Następca Juliusz Poniatowski
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (czterokrotnie)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Bronisław Franciszek Nakoniecznikow-Klukowski[1] (ur. 17 października 1888 w Warszawie, zm. 7 stycznia 1962 w Warszawie) – pułkownik Wojska Polskiego, działacz państwowy II Rzeczypospolitej, doktor medycyny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Działalność niepodległościowa i służba w Wojsku Polskim[edytuj | edytuj kod]

W okresie I wojny światowej oficer armii rosyjskiej, następnie żołnierz POW – do grudnia 1918 tajny komendant Placu POW w Moskwie (już pod rządami bolszewików).

W 1923 był szefem Grupy IX, a w następnym roku – szefem Grupy VIII Korpusu Kontrolerów. W 1928 zastępcą szefa Korpusu Kontrolerów. W 1930 przeniesiony do rezerwy, związany z tzw. grupą pułkowników w ramach obozu piłsudczyków. W 1934 w stopniu pułkownika ze starszeństwem z 1 lipca 1923 zajmował 1 lokatę na liście starszeństwa oficerów rezerwy sanitarnych – lekarzy i pozostawał na ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III z przydziałem mobilizacyjnym do Kadry Zapasowej 1 Szpitala Okręgowego w Warszawie.

Służba publiczna[edytuj | edytuj kod]

Od 30 października 1928 wojewoda stanisławowski, od 29 sierpnia 1930 do 6 lipca 1931 wojewoda lwowski, 1931 i 1932–1933 podsekretarz stanu w Prezydium Rady Ministrów. Od 10 maja 1933 do 28 czerwca 1934 – minister rolnictwa i reform rolnych w rządach Janusza Jędrzejewicza i Leona Kozłowskiego. Od 6 lipca 1934 do 5 lutego 1938 wojewoda warszawski. W 1931 oraz od 5 lutego 1938 do 30 września 1939 wiceminister spraw wewnętrznych. W latach 1935–1938 prezes Polskiego Związku Szachowego. Po 17 września 1939 na emigracji, w 1957 powrócił do kraju.

Awanse służbowe[edytuj | edytuj kod]

  • podpułkownik – zweryfikowany ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów kontrolerów
  • pułkownik – 31 marca 1924 ze starszeństwem z 1 lipca 1923 i 2 lokatą w korpusie oficerów kontrolerów

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. W Roczniku Oficerskim z 1923 figuruje jako Bronisław Klukowski.
  2. M.P. z 1930 r. Nr 260, poz. 351

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1923, s. 28, 1069
  • Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 28, 969.
  • Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 681.
  • Rocznik Oficerski Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934, L.dz. 250/mob. 34, s. 213, 731.