Bronowice (Lublin)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Herb Lublina Bronowice
dzielnica Lublina
Lublin Bronowice.jpg
widok ze Starego Miasta
Miasto Lublin
Status dzielnica
W granicach Lublina 1916
Tablice rejestracyjne LU
SIMC10 0954774
Położenie na planie Lublina
Położenie na planie Lublina
Położenie na mapie Lublina
Mapa lokalizacyjna Lublina
Bronowice
Bronowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bronowice
Bronowice
Ziemia 51°14′20,5800″N 22°35′18,5280″E/51,239050 22,588480Na mapach: 51°14′20,5800″N 22°35′18,5280″E/51,239050 22,588480

Bronowice – dzielnica Lublina we wschodniej części miasta, od 23 lutego 2006 roku stanowi również dzielnicę administracyjną miasta[1]. Sąsiaduje z następującymi jednostkami: Stare Miasto, Tatary, Felin, Kośminek, Za Cukrownią.

Granice[edytuj | edytuj kod]

Obszar i granice dzielnicy Bronowice:

  • od wschodu: ul. L. Herc
  • od południa: ul. Droga Męczenników Majdanka
  • od zachodu: rzeka Czerniejówka
  • od północy: rzeka Bystrzyca – ul. Mieszczańska – ul. Mieszczańska w kierunku torów PKP – tory PKP

Historia średniowiecza[edytuj | edytuj kod]

Bronowice – ale także 1342 „Brunouicze ar.”, 1409 „Brunowicze”, 1457 „Bronowicze” - wieś położona na S od Lublina, obecnie włączone do miasta. W wiekach średnich powiat i parafia Lublin.

  • W roku 1342Kazimierz III Wielki sprzedaje Bronowice wójtowi lubelskiemu[2].
  • 1409 – dziedzicami byli Ocalicza z Bronowic[3], bracia Pecz i Marcin z Bronowic[3].
  • 1457 – dziedziczka Anna Goczałkówna z Bronowic[4].
  • 1461 – podkomorzy lubelski ustanawia granice między Bronowicami a wsią Tatary: od niwy za szpitalem lubelskim do rzeki Czechówki [5].
  • 1465 – dziedzicem był Stanisław (Morsztyn) i jego żona Katarzyna[6].
  • 1470-80 do 1529 – dziesięcina z folwarku i łanów kmiecych wartości 4 grzywien oddawana jest plebanowi lubelskiemu (Długosz L.B. t.IIs=538),(Liber Relaxationum s.429).
  • 1504 – rajcy lubelscy kupują Bronowice od synów śp. Stanisława Morsztyna wójta lubelskiego[7].
  • 1530 – granice z wioską Tatary: od rzeki Bystrzycy i brzegu stawu, koło łanu zwanego Lyczkowskie, do drogi z Dziesiątej i Bronowic do Lublina, do granic z Dziesiątą[5].

Z księgi poborów :
1531-3 – pobór z l łana i kmiecia na 1/2 łanie[8].

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
związanych z Bronowicami

Uwagi

1. Część historyczną opracowano na podstawie Słownika historyczno-geograficznego Województwa Lubelskiego w średniowieczu.

2. „Uchwała nr 890/XXXVIII/2006 Rady Miasta Lublin z dnia 23 lutego 2006 r. w sprawie zniesienia w Mieście Lublin Osiedla Bronowice, utworzenia w Mieście Lublin Dzielnicy Bronowice oraz nadania statutu Dzielnicy Bronowice”, nie znajduje odbicia w Rozporządzeniu Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. Cytowany dokument a także rejestr TERYT wskazują Bronowice jako część miasta, natomiast nie jako dzielnicę[9].

Przypisy

  1. Uchwała nr 890/XXXVIII/2006 Rady Miasta Lublin z dnia 23 lutego 2006 r.
  2. Kodeks dyplomatyczny Małopolski, wyd. F. Piekosiński, t. I-IV, Kraków 1876-1905; t. V - materiały w Zakładzie Dokumentacji Instytutu Historii PAN VI Krakowie. strona
  3. 3,0 3,1 Teki Archiwalne VII. Warszawa 1961, Najstarsze zapiski ziemskie lubelskie z r. 1409, wyd. L. Białkowski.
  4. Acta Officialia w Archiwum Diecezjalnym w Lublinie. (T. I w czasie okupacji zaginął. Nieliczne zapiski z niego opublikował S. Wojciechowski, O zaginionej księdze oficjała lubelskiego z XV W., Dodatek do Biuletynu Biblioteki Uniwersytetu M. Curie-Skłodowskiej w Lublinie X, nr 2. 1962. Cytowane przy t. I strony odnoszą się do powyższej publikacji) .
  5. 5,0 5,1 J. Riabinin, Materiały do historii miasta Lublina, Lublin 1938.
  6. Księgi Ziemskie Lubelskie w Archiwum Państwowym w Lublinie.
  7. Matricularum Regni Poloniae Summaria, t. I-IV, wyd. T. Wierzbowski, Warszawa 1905-1915. (Wykorzystano do r. 1530).
  8. Rejestry poborowe województwa lubelskiego. (Rejestr z r. 1531 wyd. A. Pawiński, Polska XVI w. pod względem geograficzno-statystycznym opisana, t. IV, Warszawa 1886. Rejestr z r. 1533 w Archiwum Głównym Akt Dawnych w Warszawie, Archiwum Skarbu Koronnego I, t. 33, k. 181-289). .
  9. Przeglądanie TERYT (Krajowego Rejestru Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2014-05-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]