Bruce Golding

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bruce Golding
Data i miejsce urodzenia 5 grudnia 1947
Chapelton
Jamajka Premier Jamajki
Przynależność polityczna Jamajska Partia Pracy (JLP)
Okres urzędowania od 11 września 2007
do 23 października 2011
Poprzednik Portia Simpson-Miller
Następca Andrew Holness
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Bruce Golding (ur. 5 grudnia 1947 w Chapelton), jamajski polityk, lider Jamajskiej Partii Pracy, premier Jamajki od 11 września 2007 do 23 października 2011.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Bruce Golging urodził się w 1947 w Chapelton w regionie Clarendon. Jego ojciec, Tacius Golding, był pierwszym przewodniczącym Izby Reprezentantów w niepodległej Jamajce. W wieku 5 lat rozpoczął edukację w szkole podstawowej Watermount Elementary School. W styczniu 1954 przeniósł się do szkoły Skibo Elementary School, a w czerwcu 1954 do Macca Tree Elementary. W 1955 zamieszkał w Alpha, gdzie ukończył szkołę Alpha Primary. Następnie uczęszczał do szkoły średniej St. George’s College w Kingston. W 1969 ukończył ekonomię na Uniwersytecie Indii Zachodnich[1][2].

W 1968 został członkiem zarządu Komisji Loterii Narodowych. W tym samym roku został wybrany wiceprzewodniczącym Jamajskiej Partii Pracy (JLP) w okręgu West St. Catherine. W 1969, tuż po zakończeniu studiów, został wybrany deputowanym do Izby Reprezentantów z ramienia JLP w tym okręgu. W 1970 był współzałożycielem organizacji młodzieżowej JLP - "Młoda Jamajka" (Young Jamaica). W 1974 objął stanowisko sekretarza generalnego JLP[1][2].

W wyborach w 1976 nie uzyskał mandatu deputowanego. W 1977 został mianowany w skład Senatu. Po kolejnych wyborach w 1980 zachował mandat senatora. W tym samym roku objął również stanowisko ministra budownictwa. W wyborach w 1983, 1989 oraz w 1993 uzyskał mandat deputowanego do Izby Reprezentantów. W 1984 został mianowany przewodniczącym JLP i kilkakrotnie pełnił obowiązki szefa rządu w czasie nieobecności Edwarda Seaga[1][2].

Po porażce wyborczej JLP w 1989, objął funkcję ministra finansów w gabinecie cieni. Niezadowolony z polityki partii, w 1995 opuścił szeregi Jamajskiej Partii Pracy i założył własne ugrupowanie Narodowy Ruch Demokratyczny (National Democratic Movement). W wyborach w 1997 oraz w 2002 partia ta nie zdobyła żadnego mandatu[1][2].

Po wyborach w 2002, Golding powrócił do Jamajskiej Partii Pracy. W tym samym roku został mianowany do Senatu. W lutym 2005 zastąpił na stanowisku przewodniczącego JLP Edwarda Seaga, objął również funkcję ministra spraw zagranicznych i ministra handlu w gabinecie cieni. W kwietniu 2005 objął mandat deputowanego po Edwardzie Seaga, zostając liderem opozycji w parlamencie[1][2].

W wyborach parlamentarnych 3 września 2007 Jamajska Partia Pracy odniosła zwycięstwo, zdobywając 33 z 60 mandatów w parlamencie. Dotychczasowa premier Portia Simpson-Miller zaakceptowała wyniki głosowania i swoją porażkę dwa dni później[3]. 11 września 2007 Golding został zaprzysiężony przez gubernatora generalnego na stanowisko szefa rządu, obejmując również funkcje ministra planowania i rozwoju, obrony oraz informacji i telekomunikacji[1][2].

W maju 2010 rząd Goldinga, pod wpływem nacisków ze strony opinii społecznej, zgodził się na ekstradycję domniemanego barona narkotykowego Christophera Coke'a do Stanów Zjednoczonych. Wcześniej przez 9 miesięcy był temu przeciwny, uzasadniając swoją decyzję błędami prawnymi w zbieraniu dowodów przeciw podejrzanemu. Decyzja rządu spowodowała wybuch zamieszek i starć na ulicach Kingston, w których zginęło ponad 70 osób[4][5].

We wrześniu 2011 premier Golding zapowiedział rezygnację ze stanowiska szefa rządu oraz lidera Jamajskiej Partii Pracy. Powodem jego decyzji była sprawa ekstradycji Christophera Coke'a[6]. 10 października 2011 kandydatem na nowego szefa partii został Andrew Holness[7]. 18 października 2011 premier Golding ogłosił rezygnację ze stanowiska premiera i przekazanie urzędu Holnessowi[8], co nastąpiło 23 października 2011[9].

Bruce Golding jest żonaty, ma troje dzieci[1][2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Bruce Golding (ang.). jamaicalabourparty.com. [dostęp 2011-10-19].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Hon. Bruce Golding (ang.). cabinet.gov.jm. [dostęp 2011-10-19].
  3. Jamaica confirms opposition win (ang.). BBC News, 9 września 2007. [dostęp 2011-10-19].
  4. Jamaica declares emergency in capital after attacks (ang.). Reuters, 23 maja 2010. [dostęp 2010-05-28].
  5. Toll from Jamaica violence climbs to 73 (ang.). Reuters, 27 maja 2010. [dostęp 2010-05-28].
  6. Jamaica Prime Minister Bruce Golding 'will step down' (ang.). BBC News, 26 września 2011. [dostęp 2011-10-19].
  7. Andrew Holness nominated as JLP party leader. caribbean360.com, 10 października 2011. [dostęp 2011-10-19].
  8. Andrew Holness to become next Jamaican prime minister (ang.). BBC News, 18 października 2011. [dostęp 2011-10-19].
  9. Andrew Holness sworn in as Jamaica prime minister (ang.). BBC News, 23 października 2011. [dostęp 2011-10-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]