Bruce Wilson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bruce Wilson
Imię i nazwisko Bruce Alec Wilson
Data i miejsce
urodzenia
20 czerwca 1951
Vancouver,  Kanada
Pozycja obrońca
Wzrost 178 cm
Masa ciała 74 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1974–1977
1978–1979
1980
1981–1984
Vancouver Whitecaps
Chicago Sting
New York Cosmos
Toronto Blizzard
92 (4)
60 (0)
18 (0)
106 (3)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1974–1986  Kanada 51 (0)

Bruce Alec Wilson (ur. 20 czerwca 1951 w Vancouver) – kanadyjski piłkarz występujący na pozycji obrońcy.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Bruce Wilson rozpoczął w Vancouver Whitecaps. W latach 1978-1979 w Chicago Sting. W 1980 występował w New York Cosmos. Z New York Cosmos zdobył mistrzostwo NASL w 1980. Ostatnie lata kariery spędził w Toronto Blizzard. W NASL w latach 1974-1984 Wilson rozegrał 299 meczów co daje mu drugie miejsce w historii.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Kanady Bruce Wilson zadebiutował 12 kwietnia 1974 roku w zremisowanym 0-0 towarzyskim meczu z Bermudami w Hamilton. W 1976 i 1977 uczestniczył w przegranych eliminacjach Mistrzostwa Świata 1978. W 1981 uczestniczył w przegranych eliminacjach Mistrzostwa Świata 1982. W 1984 uczestniczył w Igrzyskach Olimpijskich. Na turnieju w Los Angeles wystąpił we wszystkich czterech meczach Jugosławią, Irakiem, Kamerunem i w ćwierćfinale z Brazylią.

W 1985 uczestniczył w zakończonych pierwszym, historycznym awansem eliminacjach Mistrzostwa Świata 1986. Rok później został powołany przez selekcjonera Tony'ego Waitersa do kadry na Mistrzostwa Świata. Tam był podstawowym zawodnikiem i wystąpił we wszystkich trzech meczach z Francją, Węgrami i ZSRR. Mecz z ZSRR był ostatnim Wilsona w reprezentacji. W latach 1974-1986 rozegrał w kadrze narodowej 51 meczów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]