Brugia
| Brugia | |||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Prowincja | |||||
| Burmistrz | Patrick Moenaert | ||||
| Powierzchnia | 138,40 km² | ||||
| Populacja (2006) • liczba ludności • gęstość |
117 224 847 os./km² |
||||
| Nr kierunkowy | 050 | ||||
| Kod pocztowy | 8000, 8200, 8310, 8380 | ||||
| Strona internetowa | |||||
Brugia (niderl. Brugge, wym. [ˈbrʏʝə]; fr. Bruges) – miasto w północno-zachodniej Belgii, ośrodek administracyjny prowincji Flandria Zachodnia. Z powodu obfitości kanałów w historycznej części miasta zwane "Flamandzką Wenecją" [1].
- Powierzchnia: 138,4 km²
- Liczba mieszkańców: 117 224 (2006)
Ważny port śródlądowy dostępny dla statków morskich, połączony kanałami z Ostendą i Zeebrugge nad Morzem Północnym oraz z Gandawą.
Duży ośrodek przemysłu: koksownia, nowoczesna stalownia, fabryka wagonów i maszyn rolniczych, tradycyjny wyrób koronek i dywanów, odzieżowy i spożywczy, zakłady radiowo-telewizyjne.
Węzeł kolejowy i drogowy, połączenie autostradą z Ostendą i Brukselą. Główny ośrodek turystyczny.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Początki [edytuj]
Pierwsze fortyfikacje powstały po podboju przez Juliusza Cezara plemienia Menapii w I wieku przed Chrystusem, które miały chronić wybrzeże przed piratami. Frankowie przejęli ten obszar od starożytnych Rzymian około IV wieku. W IX wieku wikingowie najechali te ziemie zmuszając Baldwina I, hrabiego Flandrii do wzmocnienia fortyfikacji. Wkrótce wznowiono handel z Anglią i Skandynawią. Mniej więcej w tym okresie pojawiły się monety z nazwą Bryggia – które może mieć te same pochodzenie jak norweskie Bryggen.
Złoty Wiek (XII–XV wiek) [edytuj]
Brugia otrzymała prawa miejskie 27 lipca 1128 roku. Wtedy też zbudowane zostały nowe mury i kanały. Od mniej więcej roku 1050 stopniowe zamulanie spowodowało iż miasto utraciło bezpośredni dostęp do morza. Odzyskało go dzięki sztormowi w 1134 roku, który stworzył naturalny kanał w Zwin.
Już na początku XIII wieku Brugia brała udział w targach suknem. Dzięki kontaktom z Anglią, importowano do Flandrii normandzkie zboże i gaskońskie wino. Hanzeatyckie statki cumowały na nabrzeżu, które musiało zostać rozbudowane. W 1277 roku, pierwsza flota handlowa z Genui zawinęła do Brugii, dzięki czemu miasto stało się głównym miastem handlującym z terenami położonymi wokół Morza Śródziemnego. To wydarzenie otworzyło drogę do handlu przyprawami z Lewantem i rozwoju bankowości w Brugii. W 1309 roku otwarto giełdę, która szybko stała się najbardziej rozwiniętym rynkiem pieniężnym w Niderlandach w XIV wieku.
W mieście funkcjonował rozwinięty rynek, system bankowości i usług handlowych. Okres największej świetności średniowiecznej Brugii przypadł na lata 1280-1390. W odniesieniu do tego okresu flandryjskie miasto jest określane mianem jednej z "kolebek europejskiego kapitalizmu"[2].
W 1302 mieszkańcy Brugii dołączyli do hrabiego Flandrii i walczyli przeciwko Francuzom. Zakończeniem tego powstania była bitwa pod Courtrai, stoczona w pobliżu Kortrijku 11 lipca. Pomniki Jana Breydela i Pietera de Coninca, przywódców powstania, stoją ciągle na rynku miasta.
W XV wieku Filip III Dobry, książę Burgundii ustanowił w Brugii, Brukseli i Lille swoje dwory, co przyciągnęło wielu artystów, bankierów i innych wybitne osobistości z całej Europy. Nowa szkoła flamandzka, prezentująca techniki malowania olejem, zyskała światową sławę. Pierwsza angielska książka była wydrukowana w Brugii przez Williama Caxtona. Również w tym czasie Edward IV i Ryszard III przebywali tu na wygnaniu. W tym okresie miasto liczyło około 40 tysięcy mieszkańców.
XVI wiek do dziś [edytuj]
Od około 1500 roku kanał Zwin, który był źródłem potęgi miasta, zaczął się zamulać. Niedługo miasto straciło znaczenie handlowe na rzecz Antwerpii. W XVII wieku koronkarstwo upadło i podjęto wiele wysiłków by przywrócić dawną świetność miasta. Port został zmodernizowany, zbudowano nowe połączenie z morzem, ale i to niewiele pomogło. Brugia nadal ubożała i traciła na znaczeniu. George Rodenbach nazwał miasto Bruges-la-Morte, co oznacza Martwe Bruges. W drugiej połowie XIX wieku Brugia stała się miastem turystycznym, przyciągającym bogatych brytyjskich i francuskich turystów. W drugiej połowie XX wieku miasto zaczęło odzyskiwać dawną sławę. Port Zeebrugge, pierwotnie zbudowany przez Niemców dla ich U-Bootów podczas I wojny światowej, został powiększony w latach 70. i 80. Nastąpił boom turystyczny i w 2002 roku Brugia została wybrana Europejską Stolicą Kultury.
Sztuka [edytuj]
Brugia jest kolebką malarstwa flamandzkiego. Działali w niej wybitni malarze i miniaturzyści. Największy rozkwit szkoły brugijskiej miał miejsce w XV wieku. W 1430 roku osiedlił się tutaj, ożenił i mieszkał aż do śmierci malarz Jan van Eyck. Pracowali tu także tacy artyści jak Petrus Cristus, Hugo van der Goes, Hans Memling (Relikwiarz św. Urszuli w Szpitalu św. Jana) czy Gerard David. Brugijskie iluminatorstwo rozwinęło się za sprawą Vrelanta i Liédeta, a zasłynęło dzięki rodzinie Bening. W XVI wieku środowisko artystyczne Brugii ubożeje. W XVII wieku pojawia się tu jeszcze wielki talent – Jacob van Oost. Brugia ma dziś duże znaczenie ze względu na duże zbiory sztuki dawnej. W 1930 roku zostało otworzone muzeum Groeninge.
Zabytki [edytuj]
Historyczne centrum Brugii znajduje się od 2000 roku na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
- dzielnice Markt i Burg w pierwotnym układzie
- katedra Św. Salwatora (St.-Salvatorskathedraal) z XII w. (wielokrotnie przebudowywana m.in.w XV-XVI i XIX)
- szpital Św. Jana ufundowany w 1188 r.
- Bazylika Świętej Krwi (Heilig-Bloed Basiliek) z XII wieku, posiada rzekomą fiolkę z krwią Chrystusa
- na rynku (Grote Markt) – hale targowe (XIII-XIV i 1561-66) oraz wieża (beffroi, XIII-XV, XIX w.) z carillonem składający się z 47 dzwonów
- Provinciaal Hof – dawna siedziba Rady Flandrii Zachodniej, przebudowana w stylu neogotyckim w latach 1887-1921.
- kościół Najświętszej Marii Panny z XIII-XVI w. (w środku rzeźba Michała Anioła Madonna z Dzieciątkiem) ze 122 metrową wieżą kościelną
- gotycki ratusz z bogato rzeźbioną fasadą (XIV-XV)
- renesansowa kancelaria miejska (1535-37)
- kościół Św. Walpurgii (Sint-Walburgakerk) (1619-41)
- liczne muzea m.in. Groeninge, Brugse Vrije i Hansa Memlinga
- ratusz (Stadhuis) z XIV wieku
- beginaż (Begijnhof Ten Wijngaerde) z 1245 roku
Szkolnictwo [edytuj]
W Brugii mieści się Kolegium Europejskie, prestiżowa szkoła wyższa, oferująca studia w zakresie europejskiej ekonomii, prawa i polityki.
Podział administracyjny [edytuj]
| # | Nazwa | Powierzchnia (km²) |
Ludność (01/01/2008) |
|---|---|---|---|
| I |
Brugge (deelgemeente) - Centrum - Kristus-Koning - Sint-Jozef - Sint-Pieters |
1,01 |
37.164 19.822 4.480 5.349 7.513 |
| II | Koolkerke | 4,17 | 3.217 |
| III | Sint-Andries | 20,65 | 19.427 |
| IV | Sint-Michiels | 11,62 | 12.286 |
| V | Assebroek | 8,52 | 19.257 |
| VI | Sint-Kruis | 13,77 | 16.113 |
| VII | Dudzele | 21,92 | 2.578 |
| VIII |
Lissewege - Lissewege - Zeebrugge - Zwankendamme |
11,44 |
7.058 2.470 3.865 723 |
- Źródło: Stad Brugge
Znani mieszkańcy [edytuj]
Urodzeni w Brugii:
- Jan Breydel (1302),
- Pieter de Coninck (1302),
- Filip I Piękny, pierwszy Habsburg rządzący Hiszpanią (1478-1506),
- Adrian Willaert, renesansowy kompozytor, (narodziny w Brugii niepewne),
- Simon Stevin, matematyk i inżynier (1548-1620),
- Franciscus Gomarus, kalwiński teolog (1563-1641),
- Guido Gezelle, poeta i ksiądz (1830-1899),
- Gotye, muzyk (ur. 21.05.1980),
- Tony Parker, koszykarz (ur. 1982).
W XV wieku miasto przyciągnęło wiele wybitnych osobistości:
- Filip III Dobry, książę Burgundii, który ustanowił dwór w Brugii, Brukseli i Lille,
- William Caxton, angielski kupiec, dyplomata, pisarz i drukarz,
- Petrus Christus, flamandzki malarz,
- Gerard David, flamandzki malarz,
- Hans Memling, flamandzki malarz,
- Jan van Eyck, flamandzki malarz,
- Juan Luís Vives, hiszpański uczony i humanista.
Fikcyjny superzłoczyńca, Doktor Zło, z serii filmowej Austin Powers, mieszkał jako dziecko w Brugii, gdzie jego opiekunowie mieli na niego fatalny wpływ. Podczas pobytu w Brugge nie nauczył się mówić po niderlandzku.
Ciekawostki [edytuj]
- Brugia jest znana od XVII wieku z koronek brabanckich wytwarzanych metodą klockową.
- Kilka piw nosi nazwę od nazwy miasta – Brugse Tripel, Brugs Blond, Brugs Witbier i Straffe Hendrik. Jednak tylko piwo marki Brugse Zot jest warzone w Brugii, w browarze Halve Maan.
- W Brugii odbywa się akcja filmu "Najpierw strzelaj, potem zwiedzaj".
Bibliografia [edytuj]
- James M. Murray, Brugia. Kolebka kapitalizmu, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, ISBN 978-83-01-16710-3.
Miasta partnerskie [edytuj]
Przypisy
- ↑ Flamandzka Wenecja z czekoladą
- ↑ James M. Murray, Brugia. Kolebka kapitalizmu, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||