Brylancik niebieskogardły
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Brylancik niebieskogardły | |
| Heliodoxa jacula[1] | |
| Gould, 1850 | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | jerzykowe |
| Rodzina | kolibry |
| Rodzaj | Heliodoxa |
| Gatunek | brylancik niebieskogardły |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
Brylancik niebieskogardły (Heliodoxa jacula) – Duży koliber. Zwykle kiedy żeruje przysiada na kwiatach. Odwiedza kwiaty roślin, które rosną na średnim piętrze lasu, czasami broni źródeł pokarmu.
Wygląd – Prosty, czarny dziób. Pióra zielone z niewyraźną fioletową plamą na gardle. Ogon długi, niebieskoczarny, rozwidlony. Samica od spodu biała, z gęsto ułożonymi zielonymi plamami. Z wierzchu zielona, z białą plamą za okiem i białym paskiem policzkowym. Ogon biało zakończony.
Rozmiary – 13 cm
Zasięg, środowisko – Kostaryka, Ekwador. Głównie spotykany w wysokogórskich lasach.
Podobne gatunki – brylancik modroczelny
Przypisy
- ↑ Heliodoxa jacula w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Heliodoxa jacula. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
Bibliografia [edytuj]
Gosler Andrew: Atlas ptaków świata. MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.