Brzuchomówstwo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Brzuchomówca Edgar Bergen z lalką nazwaną Charlie McCarthy
Jeff Dunham z lalką Ahmedem - Martwym Terrorystą

Brzuchomówstwo – sztuka mówienia bez poruszania ustami.

Brzuchomówstwo w ogromnym uproszczeniu polega na mówieniu z lekko otwartymi ustami, zmienianiu głosu i tworzeniu iluzji dialogu z np. lalką. Niemożliwe do wypowiedzenia w ten sposób głoski, np. "m", "b", "p" zastępuje się głoskami takimi jak "n", "w", "d" lub "t", modyfikując ich wymowę aż do momentu, gdy zaczną brzmieć bardzo podobnie do głosek zastępowanych. Ważna jest przy tym odpowiednia emisja głosu i świadomość aparatu mowy, którą uzyskuje się dzięki specjalistycznemu treningowi. Znajomość emisji głosu, poprawnego oddychania, interpretacji tekstu jest przy wykorzystywaniu tej sztuki na scenie niezbędna. W swoim charakterze brzuchomówstwo jest pokrewne aktorstwu i często wymaga o wiele bardziej zaawansowanych umiejętności scenicznych. Brzuchomówca podczas swoich występów rozmawia najczęściej z lalką (najczęściej lalką typu pacynka ). Obecnie współcześni artyści wykorzystują coraz więcej pomysłowych rekwizytów np. maski, lalki zmechanizowane, animatronix itd. Możliwości są nieskończone, pod warunkiem stworzenia przekonującej iluzji zabawnego dialogu z "lalką". Występy brzuchomówców są kierowane do nieomal każdej publiczności (zarówno dorosłej jak i dzieci). Sztuka brzuchomówstwa na przestrzeni ostatnich 200 lat wiązała się z teatrami variete. W USA w XVIII wieku spopularyzował brzuchomówstwo niejaki Amazing Harry Lester czyli Maryan Czaykowski, Polak z pochodzenia. Początki brzuchomówstwa sięgają starożytnego Egiptu, gdzie wykorzystywali je kapłani. Brzuchomówcami byli również kapłani greccy. Aktualnie jednym z najsławniejszych brzuchomówców jest Jeff Dunham.