Buddy Bolden
| Buddy Bolden | |
 Buddy Bolden Band |
|
| Imię i nazwisko | Charles Bolden |
| Data i miejsce urodzenia | 6 września 1877 Nowy Orlean |
| Pochodzenie | amerykańskie |
| Data i miejsce śmierci | 4 grudnia 1931 Jackson (Louisiana) |
| Instrument | kornet |
| Gatunek | jazz |
| Zawód | muzyk |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Charles „Buddy” Bolden (ur. 6 września 1877 w Nowym Orleanie, zm. 4 grudnia 1931[1] w Jackson) – amerykański muzyk i instrumentalista grający ragtime'y, kornecista jazzowy.
Spis treści |
Początki zainteresowania muzyką [edytuj]
Zanim zajął się muzyką był fryzjerem. Kiedyś w sklepie z rzeczami używanymi kupił stary akordeon. Nie znał nut, ale z łatwością potrafił zagrać każdą zasłyszaną melodię: zarówno bluesy, jak i arie śpiewane w słynnej nowoorleańskiej „French Opera”. Młody Buddy Bolden słuchał wszystkiego i chciał to grać. Zorientował się wkrótce, że akordeon się do tego nie nadaje – zdobył kornet. Nowoorleańska legenda głosi, że znalazł go na ulicy.
Lata 90. XIX wieku [edytuj]
W latach dziewięćdziesiątych Buddy Bolden prowadził zespół, który cieszył się w Nowym Orleanie dużym powodzeniem. Słysząc jego kornet ludzie mawiali: „Bolden przywołuje swoje dzieci”. Tymi dziećmi byli mieszkańcy Nowego Orleanu, kochający taniec i życie. Niemal każdy, kto mówił o Boldenie, sławił nośność głosu i potężne brzmienie jego instrumentu. Klarnecista Alphonse Picou powiedział: „Buddy był najgłośniejszym trębaczem wszystkich czasów, a głos jego kornetu brzmiał tak donośnie, jak gra Louisa Armstronga przez mikrofon i głośnik”.
Schyłek 1906 roku [edytuj]
Pod koniec 1906 nadszedł koniec kariery. Buddy często skarżył się na bóle głowy. Wkrótce wzmogły się one tak dalece, że Buddy zaczął grać fałszywie. W końcu nie mógł już w ogóle grać, nie rozpoznawał najbliższych przyjaciół. W kwietniu 1907, wskutek stałych skarg sąsiadów, umieszczono go w zakładzie dla umysłowo chorych.
Przypisy
- ↑ Gus Edwards: Black heroes in monologues. Uniwersytet Michigan: Heinemann, 2006, s. 21. ISBN 9780325009254.
Bibliografia [edytuj]
- Joachim Ernst Berendt, Od raga do rocka, Kraków 1979, ISBN 83-224-0102-7
