Buhund norweski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Buhund norweski
Norsk buhund.jpg
Inne nazwy Norsk Buhund, Norwegian Buhund, Norwegian Sheepdog
Kraj patronacki Norwegia
Wymiary
Wysokość 43 – 47 cm (psy),
41 – 45 cm (suki)
Masa 14 – 18 kg (psy),
12 – 16 kg (suki)
Klasyfikacja
FCI Grupa V, Sekcja 3,
nr wzorca 237
AKC FSS
ANKC Grupa 5 (Working)
CKC Grupa 7 (Herding)
KC(UK) Pastoral
NZKC Working
UKC Grupa 5 – Northern Breed (wzorzec wg FCI)
Wzorce rasy
FCI AKC ANKC CKC KC(UK) NZKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Buhund norweski, norweski buhund – jedna z ras psów, należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji północnych szpicy pasterskich. Nie podlega próbom pracy[1].

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Buhund norweski to rasa, której najstarsze zbadane szczątki znaleziono w wykopaliskach Gokstad w Norwegii. Pochodzą one sprzed 11 stuleci.

Wykorzystywany był zarówno do ochrony domostw (po norwesku "bu" oznacza farmę, zagrodę lub bydło) jak i do pilnowania bydła i owiec oraz ochrony ich przed drapieżnikami. Towarzysząc myśliwemu pomagał także przy polowaniach – był używany do ciągnięcia sanek[2].

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Są to psy średnich rozmiarów, o krępej budowie. Jak wszystkie szpice mają spiczaste uszy i zadarty ogon. Ponadto cechuje je także trójkątna głowa.

Szata i umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Umaszczenie u tych psów może być od jasnopłowego przez czerwonożółtopłowe po czarne z białymi znaczeniami na piersiach, łapach i szyi. Jest dopuszczalna czarna maska.

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

Norweski buhund jest psem inteligentnym, łatwym w tresurze. Wierny, potrzebuje bliskiego kontaktu z członkami rodziny.

Żyje 12–15 lat[2].

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Buhund jest wszechstronnym psem domowym. Obecnie znalazł zastosowanie w policji, pomaga osobom, które mają problemy ze słuchem, sprawdza się także w zawodach agility i posłuszeństwa. Współcześnie jest przede wszystkim psem rodzinnym.

Przypisy

  1. Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 183.
  2. 2,0 2,1 Fogle Bruce: Wielka encyklopedia : Psy. Warszawa: MUZA SA, 1996. ISBN 83-7079-672-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 102. ISBN 83-7073-122-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]