Bukowice (powiat milicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bukowice
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat milicki
Gmina Krośnice
Liczba ludności 1850
Strefa numeracyjna (+48) 71
Kod pocztowy 56-321
Tablice rejestracyjne DMI
SIMC 0876301
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Bukowice
Bukowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bukowice
Bukowice
Ziemia 51°23′43″N 17°21′22″E/51,395278 17,356111

Bukowicewieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim w powiecie milickim, w gminie Krośnice.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wrocławskiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa miejscowości wywodzi się najprawdopodobniej od nazwy drzewa buk. W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305, miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie Buchowycze villa[1][2]. Jej niemiecka nazwa brzmiała Frauenwaldau.

Zaludnienie[edytuj | edytuj kod]

We wsi mieszka ok. 1 900 ludzi.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Bukowice leżą 20 km od Milicza, 45 km od centrum Wrocławia. Wieś położona jest częściowo na terenie parku krajobrazowego Dolina Baryczy. Od wschodu graniczy z miejscowością Lędzina, od północy z miejscowością Pierstnica, a od zachodu z miejscowością Łazy Wielkie. Wieś jest jedną z najdłuższych polskich miejscowości, bowiem ciągnie się na przestrzeni aż 6,5 kilometra.

W miejscowości są sklepy wielobranżowe, zespół szkół, gminny zespół kultury i bibliotek, apteka, agencja pocztowa, niepubliczny zakład opieki zdrowotnej, przystanki PKS i PKP. W zespole szkół Bukowicach dzieci i młodzież uczą się od klas zerowych aż do końca gimnazjum.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisana jest[3]:

  • zagroda nr 14, z pocz. XIX w.:
    • dom
    • dwa budynki gospodarcze

inne zabytki:

  • kościół parafialny pw. Wniebowzięcia NMP, barokowy z lat 1803-1806
  • plebania z roku 1810, obok kościoła.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online
  2. H. Markgraf, J. W. Schulte, "Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis", Breslau 1889
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 19.9.2012]. s. 123.