Bulla gnieźnieńska

Z Wikipedii

Bulla gnieźnieńska - bulla papieska wydana 7 lipca 1136, znosząca zwierzchność arcybiskupstwa magdeburskiego nad Kościołem polskim.

Bulla ta jest bardzo ważna dla historyków języka polskiego, zawiera bowiem ok. 410 polskich nazw miejscowych i osobowych spisanych w formie oryginalnej. Bulla gnieźnieńska otwiera epokę piśmienną Polski. Aleksander Brückner nazwał ją "złotą bullą języka polskiego".

[edytuj] Okoliczności powstania

W 1133 roku arcybiskup Magdeburga, Św. Norbert z Xanten, wykorzystał fakt, że kler polski poparł wybór antypapieża Anakleta II i wystarał się u Innocentego II o bullę oddającą mu władzę nad archidiecezją gnieźnieńską. Po jego śmierci wskutek długotrwałych (1133-1136) zabiegów dyplomatycznych Bolesława Krzywoustego i arcybiskupa gnieźnieńskiego Jakuba ze Żnina, Innocenty II wydał bullę gnieźnieńską - uniezależniając tym samym Kościół gnieźnieński od Magdeburga.