Bulletin Board System

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Bulletin Board System (w skrócie BBS) to serwis komputerowy, polegający na udostępnianiu na maszynie jego właściciela miejsca, gdzie można umieszczać i czytać ogłoszenia, obsługiwać własną skrzynkę pocztową, dokonywać transferu plików itp.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

"Klasyczny" BBS to komputer osobisty zaopatrzony w stosowne oprogramowanie i oczekujący na połączenie z nim poprzez łącze modemowe z jednej lub nawet wielu linii publicznej sieci telefonicznej. Znając numer telefonu do danego BBS-a można było podłączyć się do niego ("wydzwonić") i korzystać z jego zasobów – przede wszystkim z lokalnej poczty elektronicznej, grup ogłoszeniowo-dyskusyjnych, udostępnianej bazy plików, a w niektórych bardziej zaawansowanych BBS-ach była także możliwość zdalnego uruchomienia programu (np. baza danych, gra komputerowa, telekonferencja), z którego można było korzystać w pojedynkę lub z innymi, aktualnie połączonymi użytkownikami, a nawet z samym administratorem BBS-a, czyli z sysopem.

Większość BBS-ów posiadała możliwość komunikowania się z innymi BBS-ami, co umożliwiało wymianę poczty i plików w skali świata. Cechą specyficzną działalności BBS-ów był fakt, że nie były one na stałe połączone z innymi komputerami (aż do czasu rozpowszechnienia się sieci pakietowych i internetu), a wymiana danych między nimi opierała się na automatycznym, cyklicznym nawiązywaniu połączeń pomiędzy węzłami i wymianie danych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

BBS-y powstały i rozpowszechniły się pod koniec lat 70. w USA. Pierwszym z nich był powstały 18 lutego 1978 r. Chicago Bulletin Board Systems (CBBS). CBBS założyli Ward Christensen i Randy Suess. Dysponowali oni 300-bodowym modemem Hayesa, podłączonym do komputera S-100 z procesorem Z-80. Był to pierwszy dodzwaniany BBS. Podobnie jak CBBS większość BBS-ów powstawała prywatnym sumptem entuzjastów komputerów oraz krótkofalarstwa. Na bazie części z nich w 1982 roku powstała sieć Fidonet, w ramach której wymieniano ogłoszenia z grup dyskusyjnych na wzór Usenetu. Niektóre grupy Fidonetowe zostały później włączone do struktury Usenetu. Niektóre BBS-y powstawały też przy firmach komputerowych i redakcjach czasopism komputerowych.

Obecnie w związku z ogólną dostępnością Internetu w większości cywilizowanych państw świata modemowe BBS-y są praktycznie w zaniku. Istnieją jednak strony WWW, które "symulują" działanie starych BBS-ów.

Warto pamiętać, że amatorskie BBS były często "wylęgarnią" przyszłych internetowych "guru". Sysopi zazwyczaj działali równocześnie w rodzącej się sieci Internet na uczelniach. Środowisko BBS i FIDO było dość zgrane.

BBS w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze BBS-y w Polsce zaczęły powstawać pod koniec lat 80. i ich rozwój trwał do czasu udostępnienia przez TP S.A. numeru dostępowego do Internetu. W szczytowym okresie rozwoju w każdym większym mieście w Polsce istniało po kilka-kilkanaście BBS-ów. Odbywały się zloty oraz regularne spotkania w Zielonej Gęsi przy Polu Mokotowskim w Warszawie. Wiedza i kontakty z tego okresu procentują wielu spośród dawnych sysopów do dziś – znajdziemy wśród nich znanych dziennikarzy, pracowników dużych agencji PR zajmujących się rynkiem IT czy administratorów i menedżerów w dużych firmach dostarczających łącza sieciowe, tworzących dzisiejszy Internet.

Najbardziej znane BBS-y w Polsce lat 90. to m.in.:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]