Bunkier okrętów podwodnych Valentin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wjazd na teren bunkra

"Valentin" U-Boot bunkier (Bremen Farge) – bunkier przeznaczony dla okrętów podwodnych.

Bunkier został budowany w latach 1943-45. Ukończono go w 85%. Jest to największy w Niemczech oraz drugi co do wielkości wybudowany bunkier przez Niemców. Miała być to stocznia końcowa dla okrętów podwodnych typu XXI, które miały być budowane z 8 segmentów i wodowane do rzeki Wezery.

Więźniowie pracujący przy budowie bunkra okrętów podwodnych "Valentin" (1944)

Przy budowie pracowało 13 000 pracowników, w tym 4000 pracowników przymusowych, 5000 więźniów wojennych i 2000 więźniów KZ Bremen Farge (Polaków, Rosjan, Francuzów). Przy budowie zginęło około 6000 pracowników.

Po dziś dzień bunkier jest budynkiem militarnym, należącym do Bundeswehry, używanym na 40% powierzchni. Zwiedzanie bunkra jest dozwolone w większych grupach za zezwoleniem komendanta koszar.

Parametry Bunkra "Valentin":

  • długość: 426 m
  • szerokość: część wschodnia 67 m, zachodnia 97 m
  • wysokość: 20-22 m
  • powierzchnia: 35 375 m²
  • grubość ścian:
  • 1 faza budowy 4,5 m
  • 2 faza budowy 7 m
  • zużycie betonu: około 500 000 m³


Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]