Burłaj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Burłaj (zm. w 1649) – pułkownik kozacki, jeden z przywódców powstania Chmielnickiego.

Kozak zaporoski nieznany z imienia, urodził się w rodzinie szlachecko-kozackiej pochodzenia turgskiego. Na początku XVII wieku wsławił się podczas łupieżczych wypraw kozackich na czarnomorskie wybrzeże tureckie. W 1624 dowodził wyprawą zakończoną zdobyciem Synopy.

Należał do starszyzny kozackiej, był jednym z dowódców podczas powstania Chmielnickiego. Walczył jako pułkownik hadziacki w bitwie pod Piławcami (1648), wziął udział w oblężeniach Lwowa (1648), Zamościa (1648) i Zbaraża (1649). Zginął 13 lipca 1649 podczas szturmu na zamek zbaraski, został zabity nad rzeczką Łubianką - poległ po bohaterskiej walce.

Burłaj jest jednym z bohaterów sienkiewiczowskiego Ogniem i mieczem:

Aleś, Burłaju, sławę swą kozaczą kochał więcej niż życie, dlategoś nie szukał ocalenia! [1]

Przypisy

  1. Henryk Sienkiewicz, Ogniem i mieczem, Copyright by Agencja ELIPSA 1991, s.473

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]