Burak dziki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Burak dziki
Beta maritima — Flora Batava — Volume v3.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd goździkowce
Rodzina szarłatowate
Rodzaj burak
Gatunek burak zwyczajny
Nazwa systematyczna
Beta vulgaris L. subsp. maritima (L.) Arcang.
Comp. fl. ital. 593. 1882[2][3]
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Burak dziki (Beta vulgaris L. subsp. maritima (L.) Arcang.) – podgatunek buraka zwyczajnego z rodziny szarłatowatych (dawniej z wyodrębnianej rodziny komosowatych)[1][4]. Rośliny z tego taksonu występują dziko na brzegach mórz w basenie Morza Śródziemnego oraz wzdłuż atlantyckich brzegów Europy Zachodniej sięgając do Wysp Brytyjskich i południowo-zachodniej Szwecji na północy. Jako takson zawleczony i dziczejący występuje na wybrzeżach Ameryki Północnej i Południowej, w Australii oraz w krajach skandynawskich[2]. W Polsce podgatunek ten notowany był jako efemerofit, tj. takson przejściowo dziczejący w portach morskich[5]. Burak dziki ten jest przodkiem uprawnych buraków (liściowego, cukrowego, ćwikłowego i pastewnego) stanowiących grupy odmian uprawnych podgatunku B. vulgaris subsp. vulgaris[6]. Burak dziki rośnie w miejscach piaszczystych na wybrzeżach morskich[7].

Burak dziki wśród roślinności wydmowej

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna lub bylina naga, z cienkim, włóknistym i brązowym korzeniem, czasem drewniejącym i nieco zgrubiałym. Łodyga pojedyncza płożąca lub wzniesiona, do 80 cm długości. Liście niewielkie, o blaszce podłużnie lancetowatej, równej ogonkowi liściowemu. Osiągają rozmiary 1-10 × 0,5-8 cm. Kwiaty drobne skupione w kłębikach po 1–3[7][5].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Stevens P.F.: Caryophyllales (ang.). Angiosperm Phylogeny Website, 2001–. [dostęp 2012-08-19].
  2. 2,0 2,1 Taxon: Beta vulgaris L. subsp. maritima (ang.). W: Germplasm Resources Information Network (GRIN) [on-line]. United States Department of Agriculture Agricultural Research Service, Beltsville Area. [dostęp 2012-08-19].
  3. Lange, W., W. A. Brandenburg and T.S.M. De Bock. 1999. Taxonomy and cultonomy of beet (Beta vulgaris L.). Botanical J. of the Linnean Society 130:81-96.
  4. Beta vulgaris L. (ang.). W: The Plant List [on-line]. [dostęp 2012-08-19].
  5. 5,0 5,1 Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 120. ISBN 83-01-12218-8.
  6. Biancardi, Enrico, Panella, Leonard W., Lewellen, Robert T.: Beta Maritima: The Origin of Beets. Springer, 2012. ISBN 978-1-4614-0841-3.
  7. 7,0 7,1 Beta vulgaris Linnaeus subsp. maritima (ang.). W: Flora of North America [on-line]. eFloras.org. [dostęp 2012-08-19].