Burdż Chalifa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Burdż Chalifa
Burdż Chalifa
Państwo  Zjednoczone Emiraty Arabskie
Miejscowość Dubaj
Architekt Adrian Smith
SOM
Inwestor Emaar
Wysokość całkowita 829 m
Wysokość do dachu 621,3 m
Kondygnacje 163 użytkowych
46 konserwacyjnych
2 poziomy garażu podziemnego
Powierzchnia użytkowa 309 473 m²
Rozpoczęcie budowy 21 września 2004
Ukończenie budowy 16 sierpnia 2009
Położenie na mapie Dubaju
Mapa lokalizacyjna Dubaju
Burdż Chalifa
Burdż Chalifa
Położenie na mapie Zjednoczonych Emiratów Arabskich
Mapa lokalizacyjna Zjednoczonych Emiratów Arabskich
Burdż Chalifa
Burdż Chalifa
Ziemia 25°11′49″N 55°16′26″E/25,196944 55,273889Na mapach: 25°11′49″N 55°16′26″E/25,196944 55,273889
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Burdż Chalifa (ar. برج خليفة = "wieża Chalify", ang. Burj Khalifa), nazwa stosowana przed otwarciem: Burdż Dubajj (ar. برج دبي = "wieża Dubaju", ang. Burj Dubai) – wieżowiec w Dubaju w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, zbudowany przez firmy Samsung Constructions, BESIX i Arabtec.

Budowa, rozpoczęta 21 września 2004, zakończyła się 16 sierpnia 2009 roku. Wysokość budowli wynosi 829 metrów[1] i została osiągnięta 17 stycznia 2009 roku[2]. Budynek posiada 163 piętra użytkowe. Oficjalne otwarcie budynku nastąpiło 4 stycznia 2010 roku, a koszt budowy to 1,5 miliarda dolarów[3].

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

Burdż Chalifa:

Rozmiary[edytuj | edytuj kod]

Początkowo Burdż Chalifa miał mieć wysokość około 560 metrów i wykorzystywał projekt niewybudowanej nigdy wieży Grollo Tower w Melbourne w Australii. Niedługo potem firma Skidmore, Owings and Merrill nadała budynkowi obecny kształt i wygląd, podnosząc jego wysokość do 650, a później do 705 metrów. Główny architekt, Adrian Smith uznał jednak, że górne partie budynku nie wyglądają odpowiednio i postanowił jeszcze bardziej zwiększyć wysokość konstrukcji, by nadać wieżowcowi smuklejszy wygląd. Szczytowe partie budynku, od piętra 154 wzwyż są zbudowane tylko na lekkiej stalowej konstrukcji, zamiast żelbetowego szkieletu, jak niższe piętra. Inwestor, firma Emaar, uważała, że w ten sposób szczyt wieży będzie mógł być jeszcze bardziej podwyższony, by pobić ewentualnych konkurentów do tytułu najwyższego budynku świata, jednak gdy budowa została ukończona, nie jest to już możliwe.

17 stycznia 2009 wieżowiec osiągnął docelową wysokość 829 m.

Wygląd i wystrój[edytuj | edytuj kod]

Burdż Chalifa zaprojektowany został przez firmę architektoniczną Skidmore, Owings and Merrill, która projektowała także budynki Sears Tower oraz Wieżę Wolności.

Ogólny wygląd i plan wieży nawiązuje do kwiatu pustyni oraz architektury islamu (ornamenty, ozdoby itp.). Wieżowiec składa się z centralnego rdzenia oraz 3 "ramion" – w miarę wzrostu wysokości wieżowca, poszczególne "ramiona" są coraz mniejsze, co nadaje mu smukłości i niezbędnej aerodynamiki. Na samym szczycie, centralny rdzeń przechodzi w iglicę wieńczącą budynek. Najniższe piętra wieży zostały przeznaczone na hotel, którego wystrojem zajął się Giorgio Armani.

Galeria z budowy[edytuj | edytuj kod]

Inwestycja[edytuj | edytuj kod]

Burdż Chalifa jest centralnym punktem ogromnej inwestycji zajmującej dwa kilometry kwadratowe, która obejmuje kilkanaście hoteli, w tym 306-metrowy Burj Khalifa Lake Hotel & Serviced Apartments i 192-metrowy Burj Dubai Mall Hotel, 6 akrów parków, kilkadziesiąt wieżowców mieszkalnych (18 wieżowców The Residences, 6 wieżowców South Ridge, 3 wieżowce Burj Views, 3 wieżowce The Lofts, 2 wieżowce Boulevard Central, budynek 8 Boulevard Walk, dwa wieżowce mieszkalne naprzeciw Boulevard Central, jeden wieżowiec mieszkalny budowany przez firmę DAMAC, jeden wieżowiec mieszkalny znany jako Climax Tower) oraz jezioro Burj Dubai Lake o powierzchni 12 hektarów wraz z wyspą z parkiem. Oprócz tego inwestycja dostarczy znacznych ilości powierzchni biurowej, wśród której znajduje się tzw. Business Hub oraz dwa wieżowce Boulevard Central (34 i 42 piętrowy). Koszt budowy całej inwestycji wyniesie około 20 miliardów USD.

4 stycznia 2010 budynek został oficjalnie otwarty przez szejka Muhammada ibn Raszida al-Maktuma.

Strajk robotników[edytuj | edytuj kod]

Pracownicy budujący Burdż Chalifa skarżyli się na niskie płace i na złe warunki pracy. Według danych z prasy zarobek doświadczonego cieśli wynosił 7,60 USD dziennie, a niewykwalifikowany pracownik zarabiał 4,00 USD. Niektórzy pracodawcy zatrzymywali paszporty swoich pracowników do ukończenia budowy, a płace były wpłacane z opóźnieniem. W ZEA związki zawodowe są zabronione, dlatego 21 marca 2006 wybuchły ogromne zamieszki a pracownicy zniszczyli samochody, biura i budynki w pobliżu budowy. Według urzędników szkody wynoszą ok. 20 mln EUR. Pracownicy następnego dnia zaczęli strajk i przyłączyli się do strajkujących robotników z dubajskiego lotniska, lecz po negocjacjach wrócili do pracy.

Konkurencja[edytuj | edytuj kod]

11 stycznia 2010 roku saudyjski książę, miliarder Alwalid bin Talal ogłosił, że należący do niego Kingdom Holding Company chce zainwestować w budowę drapacza chmur Kingdom Tower o rekordowej wysokości co najmniej 1000 metrów i przewyższyć tym samym Burdż Chalifa. Budynek miałby stanąć w portowym mieście Dżudda w Arabii Saudyjskiej[8].

Wybrane drapacze chmur (na czerwono zaznaczono wieżowce w budowie)

Burdż Chalifa 1 World Trade Center Pentominium Taipei 101 Petronas Towers Sears Tower Empire State BuildingTallest Buildings new.PNG


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Poprzedni
Taipei 101
Skyscrapercompare.svg Chronologia najwyższych budowli
2010-?
Skyscrapercompare.svg Następny
?

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]