Burrhus Frederic Skinner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Burrhus Frederic Skinner
Skinner, ok. 1950 r.
Skinner, ok. 1950 r.
Data i miejsce urodzenia 20 marca 1904
Susquehanna
Data i miejsce śmierci 18 sierpnia 1990
Cambridge
Zawód psycholog
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Burrhus Frederic Skinner w Wikicytatach

Burrhus Frederic Skinner (ur. 20 marca 1904 w Susquehanna w stanie Pensylwania, zm. 18 sierpnia 1990 w Cambridge w stanie Massachusetts) – amerykański psycholog, jeden z twórców i najważniejszych przedstawicieli behawioryzmu, rozwijał teorię warunkowania instrumentalnego.

Studia dyplomowe odbywał w Hamilton College, jako specjalizację wybrał język angielski. Chciał zostać pisarzem. Po powrocie do domu i niepowodzeniach pisarskich zrezygnował z wcześniej obranego kierunku. Wstąpił wtedy na Harvard University, gdzie zajmował się psychologią. Na uniwersytecie miał możliwość spotkania wielu wpływowych w psychologii ludzi, jak m.in. E. G. Boring, Carroll Pratt, Henry A. Murray, za żadnym z nich jednak nie podążył. Bardzo ważne z kolei były dla niego kontakty z Fredem Kellerem oraz wybitnym biologiem eksperymentalnym W. J. Crozierem. W 1931 roku Skinner uzyskał tytuł doktora filozofii. Zaczął wtedy trwającą 5 lat pracę w laboratorium Croziera. Uzyskał tytuł "Młodszego Członka Kolegium" (Junior Fellow).

W 1936 roku objął stanowisko akademickie na Uniwersytecie Minnesota. Przebywał tam 9 lat, swoją pracą naukową zapewniając sobie miejsce wśród największych psychologów XX wieku. W międzyczasie zdołał napisać powieść Walden two.

Następnie przez krótki okres przebywał na Uniwersytecie Indiana, po czym na stałe powrócił do Harvardu. W tym czasie Skinner otrzymał wiele wyróżnień i nagród, m.in. specjalną nagrodę naukową Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego (Distinguished Scientific Award), został członkiem Narodowej Akademii Nauk, pełnił funkcję wykładowcy w katedrze Williama Jamesa na Uniwersytecie Harwarda. Jest on jednym z trzech przedstawicieli nauk behawioralnych, którzy zostali wyróżnieni Prezydenckim Medalem Nauki (President's Medal of Science).

Był zafascynowany fizyką. Nie negował istnienia stanów mentalnych; uważał jednak, że badanie ich nie jest epistemicznie użyteczne. Zdaniem Skinnera przyczyn ludzkiego zachowania nie należy szukać w osobowości człowieka, lecz w środowisku zewnętrznym. Przekonanie to oparte było na przesłance mówiącej, iż nie sposób badać treści umysłu w sposób obiektywny, zgodny ze standardami metodologii naukowych. Warunek obiektywizmu może być spełniony w przypadku, gdy przedmiotem naszych badań będzie nie treść osobowości lecz zachowanie. Zgodnie z klasyczną definicją, psychologia jest dyscypliną naukową badającą psychikę i zachowanie. Skinner postuluje zredukowanie definicji psychologii jedynie do badań nad zachowaniem, odrzucając jednocześnie wszystkie nurty psychologiczne, uznające za zasadne badania nad osobowością. Co ważne, uważał że dobre społeczeństwo jest oparte na nagrodach, nie karach: najskuteczniejsze jego zdaniem okazało się nagradzanie w zmiennych proporcjach i w zmiennych odstępach czasowych. Za pomocą warunkowania instrumentalnego pragnął stworzyć idealne społeczeństwo.

Stworzył paradygmat badawczy znany jako eksperymentalna analiza zachowania.

Najważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • The behavior of organisms – 1938 (wyd. w Polsce pt. Zachowanie się organizmów – 1995);
  • Walden two – 1948 (powieść);
  • Science and human behavior – 1953;
  • Verbal behavior – 1957;
  • Cumulative record – 1961 (zbiór artykułów);
  • The technology of teaching – 1968;
  • Contingencies of reinforcement – 1969;
  • Beyond freedom and dignity – 1971 (wyd. w Polsce pt. Poza wolnością i godnością – 1978);
  • About behaviorism – 1974 (wyd. w Polsce pt. Behawioryzm – 2013);
  • Particular of my life – 1976;

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]