Butylowany hydroksyanizol
| Butylowany hydroksyanizol | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | C11H16O2 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Masa molowa | 180,24 g/mol | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wygląd | białe lub lekko żółte, woskowate ciało stałe[1] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | 25013-16-5 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| PubChem | 24667[4] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | anizol | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Butylowany hydroksyanizol (C11H16O2, skrót: BHA, E320, nazwa systematyczna: mieszanina 3-tert-butylo-4-hydroksyanizolu i 2-tert-butylo-4-hydroksyanizolu) – organiczny związek chemiczny, pochodna anizolu, stosowany głównie jako konserwant i przeciwutleniacz w produktach spożywczych, a także w maściach i produktach kosmetycznych w stężeniu 0,002%[5].
W temperaturze pokojowej związek ten w formie czystej tworzy białe kryształy. W handlu dostępny jest albo w formie żółtego proszku lub wosku. Związek ten posiada lekki, słabo wyczuwalny, ale dość charakterystyczny zapach. Nie rozpuszcza się w wodzie.
Wykazuje działanie kancerogenne, ulega przekształceniu w pochodne chinonowe[6]. Może wywierać toksyczny wpływ na nerki, wywoływać wysypkę, pokrzywkę, rzadko duszność. W wysokim stężeniu wywołuje nowotwory u zwierząt laboratoryjnych. Jednak z innych badań wynika, że może hamować działanie innych związków rakotwórczych. W wielu krajach jest niedozwolony w produktach dla dzieci.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Department of Chemistry, The University of Akron: Butylated hydroxyanizole (ang.). [dostęp 2012-05-20].
- ↑ 2,0 2,1 Butylowany hydroksyanizol (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-05-20].
- ↑ 3,0 3,1 Butylowany hydroksyanizol (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
- ↑ Butylowany hydroksyanizol – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Farmacja stosowana: podręcznik dla studentów farmacji. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2008, s. 719. ISBN 9788320037784.
- ↑ 2.3.9. Sztuczne antyoksydanty i niby-enzymy. W: Grzegorz Bartosz: Druga twarz tlenu. Wyd. 2. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, s. 199, seria: Środowisko. ISBN 978-83-01-13847-9.
Bibliografia [edytuj]
- Gazeta Wyborcza – Encyklopedia zdrowia
- www.rakstop.engo.pl
