Butyrki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Więzienie Butyrki w latach 90. XIX w.

Butyrki (ros. Бутырская тюрьма) – więzienie przejściowe i śledcze w Moskwie, służące także do przetrzymywania więźniów politycznych. Drugie obok Łubianki, znane moskiewskie miejsce kaźni w okresie stalinowskim.

Powstało jeszcze w XVII wieku jako jedno z najcięższych więzień państwa rosyjskiego. Po upadku powstania styczniowego Rosjanie więzili tu tysiące polskich powstańców. Na przełomie wieku XIX i XX przewijało się przez nie rocznie 25-35 tys. ludzi.

W ZSRR było to jedno z najcięższych więzień śledczych. Przetrzymywano w nim m.in. ofiary "procesu szesnastu". 24 grudnia 1946 został tam prawdopodobnie zamordowany gen. Leopold Okulicki "Niedźwiadek", ostatni Komendant Główny AK. Przebywał tam również i prawdopodobnie 22 października 1946 został zamordowany Stanisław Jasiukowicz "Opolski", członek władz Polski Podziemnej.

Martyrologia Polaków osadzanych, więzionych i mordowanych w więzieniu na Butyrkach została , po 1990 r., upamiętnione na Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie napisem na jednej z tablic, "ŁUBIANKA - BUTYRKI 1939 - 1945".

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons