Byblos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Byblos
Byblos
Państwo  Liban
Muhafaza Muhafaza Dżabal Lubnan
Gmina Kada Dżubajl
Populacja 
• liczba ludności

44 379
Nr kierunkowy +961(9)
Położenie na mapie Libanu
Mapa lokalizacyjna Libanu
Byblos
Byblos
Ziemia 34°07′25″N 35°39′04″E/34,123611 35,651111Na mapach: 34°07′25″N 35°39′04″E/34,123611 35,651111
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Byblosa
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Byblos(js) 4.jpg
Kraj  Liban
Typ kulturowe
Spełniane kryterium III, IV, VI
Charakterystyka #295
Regionb Kraje Arabskie
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1984
na 8. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO

Byblos (arab. جبيل, Dżubajl, dialekt libański: Dżbejl; fen. Gebal; asyr. Gubla) – miasto w środkowym Libanie na wybrzeżu Morza Śródziemnego, centrum administracyjne dystryktu Kada Dżubajl. Liczy około 21 tys. mieszkańców (2006), głównie maronitów, istnieje też mniejszość szyicka. Miejsce to stale zamieszkane od czasów neolitycznych jest przez tysiąclecia ściśle związane z legendami i historią obszaru śródziemnomorskiego. Byblos jest też bezpośrednio związane z powstaniem i upowszechnieniem alfabetu fenickiego, prekursora naszego współczesnego alfabetu.
Od III tysiąclecia p.n.e. było wielkim fenickim ośrodkiem handlowym, stąd prowadzony był handel cedrem i wapieniami ze Starożytnym Egiptem skąd sprowadzano w zamian m.in. papirus. Greckie słowo - byblos - oznaczało papirus i stąd nazwa nadana miastu prawdopodobnie przez greckich handlarzy, którzy ściągali do Byblos po ten surowiec. Z czasem znaczenie miasta zaczęło maleć na rzecz oddalonych o 30 km na południe Bejrutu i o 40 km na północ Tripoli.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Na terenie wykopalisk są ślady kolejnych żyjących w tym miejscu cywilizacji, m.in.:

  • Świątynia Baalat Gubal (opiekunki miasta) - zbudowana ok. 2800 r. p.n.e. była w ciągu dwóch tysięcy lat, które przetrwała, wielokrotnie przebudowywana. Obecnie widoczna na wzgórzu budowla i pozostałości prowadzącej do niej kolumnady pochodzą z czasów imperium rzymskiego.
  • Świątynia w kształcie litery L, pochodząca z 2700 r. p.n.e., której odkopano fundamenty
  • Świątynia Obelisków z początków II tysiąclecia p.n.e.
  • Szybowe groby królewskie z II tysiąclecia p.n.e. Odnaleziono dziewięć grobów. Niektóre z odnalezionych w nich sarkofagów znajdują się w Muzeum Narodowym w Bejrucie, wśród nich sarkofag króla Ahirama z napisem wykonanym alfabetem wczesnofenickim. Jest to najstarszy zapis w języku fenickim.
  • Studnia królewska znajdująca się w głębokim obniżeniu w centrum wykopalisk, źródło zaopatrywało mieszkańców w wodę od początków zasiedlenia tych terenów aż do końca epoki hellenistycznej.
  • Rzymski teatr - częściowo odbudowany
  • Zamek krzyżowców z XII wieku - odbudowany, znajdujący się przy wejściu na teren wykopalisk
  • Katedra św. Jana Chrzciciela, kościół w stylu romańskim z trzema apsydami, którego budowę rozpoczęli krzyżowcy w 1115 r.

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Byblos
Wzgórze świątyni Baalat Gubal
Wzgórze świątyni Baalat Gubal

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Je m'appelle Byblos, Jean-Pierre Thiollet, H & D, Paris, 2005, ISBN 2-914266-04-9
  2. Humphreys A., Lanigan C., Wiliams J.; Bliski Wschód Syria, Jordania i Liban; Pascal, 2001; ISBN 83-88355-52-X
  3. Lista światowego dziedzictwa UNESCO
  4. www.middleeast.com/byblos

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]