Byblos
| Byblos | |
| Państwo | |
| Muhafaza | Muhafaza Dżabal Lubnan |
| Gmina | Kada Dżubajl |
| Populacja • liczba ludności |
44 379 |
| Nr kierunkowy | +961(9) |
| Byblosa |
|
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
| Kraj | |
| Typ | kulturowe |
| Spełniane kryterium | III, IV, VI |
| Charakterystyka | #295 |
| Regionb | Kraje Arabskie |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę | 1984 na 8. sesji |
| a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO |
|
Byblos (arab. جبيل, Dżubajl, dialekt libański: Dżbejl; fen. Gebal; asyr. Gubla) – miasto w środkowym Libanie na wybrzeżu Morza Śródziemnego, centrum administracyjne dystryktu Kada Dżubajl. Liczy około 21 tys. mieszkańców (2006), głównie maronitów, istnieje też mniejszość szyicka. Miejsce to stale zamieszkane od czasów neolitycznych jest przez tysiąclecia ściśle związane z legendami i historią obszaru śródziemnomorskiego. Byblos jest też bezpośrednio związane z powstaniem i upowszechnieniem alfabetu fenickiego, prekursora naszego współczesnego alfabetu.
Od III tysiąclecia p.n.e. było wielkim fenickim ośrodkiem handlowym, stąd prowadzony był handel cedrem i wapieniami ze Starożytnym Egiptem skąd sprowadzano w zamian m.in. papirus. Greckie słowo - byblos - oznaczało papirus i stąd nazwa nadana miastu prawdopodobnie przez greckich handlarzy, którzy ściągali do Byblos po ten surowiec. Z czasem znaczenie miasta zaczęło maleć na rzecz oddalonych o 30 km na południe Bejrutu i o 40 km na północ Tripoli.
Spis treści |
Zabytki [edytuj]
Na terenie wykopalisk są ślady kolejnych żyjących w tym miejscu cywilizacji, m.in.:
- Neolityczne chaty datowane na 6600 rok p.n.e.
- Świątynia Baalat Gubal (opiekunki miasta) - zbudowana ok. 2800 r. p.n.e. była w ciągu dwóch tysięcy lat, które przetrwała, wielokrotnie przebudowywana. Obecnie widoczna na wzgórzu budowla i pozostałości prowadzącej do niej kolumnady pochodzą z czasów imperium rzymskiego.
- Świątynia w kształcie litery L, pochodząca z 2700 r. p.n.e., której odkopano fundamenty
- Świątynia Obelisków z początków II tysiąclecia p.n.e.
- Szybowe groby królewskie z II tysiąclecia p.n.e. Odnaleziono dziewięć grobów. Niektóre z odnalezionych w nich sarkofagów znajdują się w Muzeum Narodowym w Bejrucie, wśród nich sarkofag króla Ahirama z napisem wykonanym alfabetem wczesnofenickim. Jest to najstarszy zapis w języku fenickim.
- Studnia królewska znajdująca się w głębokim obniżeniu w centrum wykopalisk, źródło zaopatrywało mieszkańców w wodę od początków zasiedlenia tych terenów aż do końca epoki hellenistycznej.
- Rzymski teatr - częściowo odbudowany
- Zamek krzyżowców z XII wieku - odbudowany, znajdujący się przy wejściu na teren wykopalisk
- Katedra św. Jana Chrzciciela, kościół w stylu romańskim z trzema apsydami, którego budowę rozpoczęli krzyżowcy w 1115 r.
Miasta partnerskie [edytuj]
Patras, Grecja
Tripolis, Grecja
Sparta, Grecja
Valletta, Malta
Kadyks, Hiszpania
Izmir, Turcja
Wan, Turcja
Bibliografia [edytuj]
- Je m'appelle Byblos, Jean-Pierre Thiollet, H & D, Paris, 2005, ISBN 2-914266-04-9
- Humphreys A., Lanigan C., Wiliams J.; Bliski Wschód Syria, Jordania i Liban; Pascal, 2001; ISBN 83-88355-52-X
- Lista światowego dziedzictwa UNESCO
- www.middleeast.com/byblos
Zobacz też [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||