Bykowce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bykowce
Droga krajowa nr 28 - główna arteria wsi
Droga krajowa nr 28 - główna arteria wsi
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat sanocki
Gmina Sanok
Liczba ludności (2010-12-31) 784[1]
Strefa numeracyjna (+48) 13
Kod pocztowy 38-500
Tablice rejestracyjne RSA
SIMC 0359103
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Bykowce
Bykowce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bykowce
Bykowce
Ziemia 49°32′37″N 22°16′32″E/49,543611 22,275556Na mapach: 49°32′37″N 22°16′32″E/49,543611 22,275556
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Bykowcewieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Sanok przy drodze krajowej nr 28.

W latach 1918-1939 miejscowość administracyjnie należała do województwa lwowskiego, 1945-1975 do w województwa rzeszowskiego, zaś w latach 1975-1998 do województwa krośnieńskiego.

We wsi znajduje się rezerwat przyrody "Polanki".

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś została założona w 1435 roku – składała się wtedy z kliku niezależnych osad. Pierwotną nazwą były Rytarowce. Około XVI wieku osady połączyły się w jedną.

Pierwszym właścicielem wsi był ród Czeszyków. Następnie do 1928 roku rodzina Tarnawieckich. W roku 1928 majątek Bykowce nabyła rodzina Płanetów. W 1929 wieś liczyła 367 mieszkańców[2].

2 grudnia 1860 w Bykowcach urodził się Aleksander Truszkowski, generał major cesarskiej i królewskiej Armii oraz tytularny generał dywizji Wojska Polskiego.

10 września 1939 w okolicach wsi miała miejsce potyczka grupy żołnierzy, która oddzieliła się z batalionu strzelców podhalańskich z Sambora pod dowództwem ppor. Mariana Zaremby z niemieckim oddziałem pościgowym Geiger[3]. Ppor. Marian Zaremba poległ wraz z pięcioma żołnierzami w trakcie zasadzki zorganizowanej na wkraczające oddziały niemieckie od strony Olchowiec. Pośmiertnie odznaczony stopniem podporucznika, został pochowany na cmentarzu sołeckim, gdzie spoczywa ze swoimi żołnierzami[4].

17 września 1939 ta części powiatu sanockiego dostała się pod okupację radziecką. W roku 1940 majątek ziemski przekształcono w kołchoz "im. 17 września". Wzdłuż drogi do wsi po jej lewej stronie ustawiono bunkry na tzw. linii Mołotowa, których ruiny stoją do dziś. W czerwcu 1941 wieś została zdobyta przez wojska niemiecko-słowackie. Na skraju wsi znajduje się cmentarz żołnierzy słowackich poległych podczas potyczki z Armią Czerwoną w 1941 roku. Cmentarz został otwarty przez ówczesnego prezydenta Słowacji ks. Jozefa Tiso.

We wsi w latach 1942-43 oraz w latach 80. prowadzone były badania i odwierty poszukiwawcze złóż ropy naftowej i gazu ziemnego. Na terenie dawnych odwiertów znajduje się obecnie "Rezerwat przyrody Polanki".

W latach 1944-1946 wysiedloną całą ludność ukraińską. Cerkiew greckokatolicka została rozebrana w roku 1950.

Religia[edytuj | edytuj kod]

Bykowce do roku 1946 były parafią greckokatolicką. Za czasów Józefa II włączono je do Olchowiec. W 1900 roku z pomocą duchownego greckokatolickiego, Antoniego Krynickiego, rozpoczęto budowę nowej cerkwi. W roku 1944 cerkiew została trafiona pociskiem artyleryjskim. W 1949 grupa mieszkańców Bykowiec sama rozebrała świątynię, uzyskując na to zezwolenie ówczesnych władz. Obecnie Bykowce należą do parafii rzymskokatolickiej Sanok-Olchowce. W górnej części wsi stoi nowo wybudowana (2000 r.) kaplica rzymskokatolicka, do której przynależy sołecki cmentarz.

Zabytki i obiekty[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. GUS. Bank Danych Lokalnych
  2. Polish Business Directory 1929
  3. Południowa zmotoryzowana kolumna pościgowa ppłk. Franza Geigera – dowódca saperów XVIII KA (w sile około batalionu strzelców górskich, w tym 99 psp ppłk. Seitza, z dwoma działami), poruszała się na osi Dukla, Nowy Żmigród, Rymanów osiągnęła 9 września 1939, Besko, Zarszyn 22:00, Sanok 10 września, Olszanicę, Ustrzyki Dolne, Krościenko na Chyrów), oraz północna zmotoryzowana kolumna pościgowej mjr. Langa (przez Kobylany, Wietrzno, Krosno, Haczów, Jaćmierz, Sanok, Dobromil na Chyrów, w sile batalionu strzelców górskich na samochodach, obie kolumny w składzie oddziału pościgowego płk. Karla Wintergersta – dowódca 79 pag, z 1 DG generała Ludwiga Küblera, w składzie 14 Armii
  4. Relacja mieszkanki wsi Bykowce Stefanii Zielińskiej. w: Rocznik przemyski t. 21 s. 145
  5. według danych z 1939 r. Epsztein i Górzyński, Bystrzycki 1924 r. - Zdzisława Tarnowiecka
  6. http://www.exploreprzemyskie.com/index.php?option=com_content&view=article&id=251%3Abykowce&catid=56%3Amiejscowoci&Itemid=115&lang=pl

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]