C/1702 H1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
C/1702 H1
Odkrywca Francesco Bianchini i Giacomo Filippo Maraldi
Data odkrycia 20 kwietnia 1702
Elementy orbity
Mimośród 1,0
Peryhelium 0,64683 j.a.
Nachylenie orbity względem ekliptyki 4,375°
Długość węzła wstępującego 193,294°
Argument peryhelium 309,637°
Moment przejścia przez peryhelium 14 marca 1702
Charakterystyka fizyczna jądra
charakterystyka nieznana

C/1702 H1kometa najprawdopodobniej jednopojawieniowa, którą można było obserwować gołym okiem w 1702 roku.

Odkrycie i obserwacje komety[edytuj | edytuj kod]

Kometa została zaobserwowana po raz pierwszy 20 kwietnia 1702 roku przez F. Bianchiniego i G. F. Maraldiniego w Rzymie. Znajdowała się wówczas najbliżej Ziemi (0,0435 j.a.). 14 marca (a więc jeszcze przed odkryciem) przeszła przez peryhelium swej orbity.

Odkrywcy opisywali ją jako znajdującą się tuż nad horyzontem "mglistą gwiazdę".

Orbita komety[edytuj | edytuj kod]

C/1702 H1 porusza się po orbicie w kształcie zbliżonym do paraboli o mimośrodzie 1. Peryhelium znajdowało się w odległości 0,64 j.a. od Słońca. Nachylenie jej orbity do ekliptyki wynosiło 4,37˚.

Obiekt ten pochodzi spoza Układu Słonecznego, gdyż nie udało się wyliczyć aphelium jego orbity, co sugeruje, iż wpadł on jedynie raz w okolice Słońca i przechodząc w jego pobliżu, oddalił się następnie w przestrzeń międzygwiazdową.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]