C/2011 L4 (PANSTARRS)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
C/2011 L4 (PANSTARRS)
C/2011 L4 (PANSTARRS) widziana z Madrytu, 22 marca 2013
C/2011 L4 (PANSTARRS) widziana z Madrytu, 22 marca 2013
Odkrywca Pan-STARRS
Data odkrycia 6 czerwca 2011
Elementy orbity
Mimośród 1,0000860[1]
Peryhelium 0,301610[1] j.a.
Okres orbitalny ~110 000[2] lat
Nachylenie orbity względem ekliptyki 84,1994[1]°
Długość węzła wstępującego 65,6654[1]°
Argument peryhelium 333,6425[1]°
Moment przejścia przez peryhelium 10 marca 2013[1]
Charakterystyka fizyczna jądra
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

C/2011 L4 (PANSTARRS)kometa nieokresowa, odkryta w czerwcu 2011 r., widoczna gołym okiem w pobliżu peryhelium w marcu 2013[3][4]. Kometa została odkryta za pomocą teleskopu programu Pan-STARRS, znajdującego się w pobliżu szczytu Haleakalā, na wyspie Maui na Hawajach.

Historia obserwacji[edytuj | edytuj kod]

Rozległy warkocz pyłowy komety widziany z Rosji, 24 marca 2013
Zdjęcie komety tuż po przejściu przez peryhelium z sondy STEREO B, z widocznym koronalnym wyrzutem masy (po lewej) i Ziemią (po prawej)

W chwili odkrycia w czerwcu 2011 roku kometa C/2011 L4 miała widomą wielkość gwiazdową 19m[5]. Na początku maja 2012 roku kometa pojaśniała do 13,5m[6] i mogła być dostrzeżona przy użyciu dużego teleskopu amatorskiego. W październiku 2012 roku oszacowano średnicę komy C/2011 L4 na około 120 000 km[7]. Kometę można było zaobserwować gołym okiem od 7 lutego 2013 r., przy wielkości gwiazdowej ok. 6[8]. Kometa PANSTARRS zaczęła być widoczna z obu półkul w pierwszych tygodniach marca[9], przejście w pobliżu Ziemi nastąpiło 5 marca 2013 r., w odległości 1,10 j.a. od naszej planety[4][10]. Przejście przez peryhelium nastąpiło w dniu 10 marca 2013[1].

Kometa porusza się po orbicie o mimośrodzie większym niż 1, a zatem hiperbolicznej. Jej przybycie z obłoku Oorta prawdopodobnie trwało miliony lat. Po przejściu przez peryhelium i opuszczeniu regionu planet Układu Słonecznego, kometa oddali się znacznie i szacuje się, że może powrócić za około 110 000 lat[2].

Jasność komety[edytuj | edytuj kod]

Pierwotne oszacowania sugerowały, że kometa może osiągnąć obserwowaną wielkość gwiazdową 0m (podobną do Wegi lub alfa Centauri A). Z oszacowań z października 2012 roku kometa wynikało, że może rozjaśnić się do wielkości -4m (prawie jak Wenus)[11]. W styczniu 2013 zauważono spowolnienie wzrostu jasności, sugerujące, że kometa osiągnie wielkość co najwyżej +1m[12]. Badanie zmian jasności komety wykazało, że już wcześniej nastąpiło spowolnienie wzrostu jasności, gdy obiekt ten był 3,6 j.a. od Słońca, mając jasność 7,1m; podobne zjawisko występuje także m.in. dla Komety Halleya[13]. W lutym krzywa blasku wykazywała dalsze spowolnienie wzrostu jasności, co wskazywało, że w peryhelium osiągnie jasność około 2m[14]. Kometa jednak po przejściu przez peryhelium znacznie pojaśniała i osiągnęła wielkość gwiazdową około 0m[15].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 JPL Small-Body Database Browser: C/2011 L4 (PANSTARRS). 2013-02-21 last obs (data arc=1.76 yr). [dostęp 2013-03-02].
  2. 2,0 2,1 JPL Horizons On-Line Ephemeris System: Barycentric Osculating Orbital Elements for Comet C/2011 L4 (PANSTARRS). [dostęp 2012-07-17]. (rozwiązanie dla barycentrum Układu Słonecznego: należy wybrać Ephemeris Type:Elements i Center:@0)
  3. Comet Pan-STARRS: Still on Track. 2012-04-12. [dostęp 2013-03-06].
  4. 4,0 4,1 Gary W Kronk: C/2011 L4 (PANSTARRS). [dostęp 2013-03-06]. (Cometography Home Page)
  5. MPEC 2011-L33 : COMET C/2011 L4 (PANSTARRS). 2011-06-08. [dostęp 2013-03-06]. (ozn. CK11L040)
  6. MPEC 2012-J16 : OBSERVATIONS AND ORBITS OF COMETS. 2012-05-04. [dostęp 2013-03-06].
  7. Jakub Cerny: Watching comet Panstarrs activity. 2012-10-07. [dostęp 2012-10-08].
  8. David Seargent: L4 naked-eye and T5 faded. 2013-02-10. [dostęp 2013-03-06].
  9. Marcia Dunn: Comet making closest approach ever of Earth (Updata). Phys.org, 2013-03-05. [dostęp 2013-03-06].
  10. "Była widoczna gołym okiem". Kometa Pan-STARRS minęła Ziemię (pol.). TVN Meteo, 2013-03-05. [dostęp 2013-03-06].
  11. J.P. Navarro Pina: Update the Light Visual Curve of Comet C/2011 L4 PANSTARRS. 2012-10-23. [dostęp 2013-03-06].
  12. Jakub Cerny: Comet Panstarrs brightening slowdown. 2013-01-12. [dostęp 2013-03-06].
  13. Ignacio Ferrin: Secular Light Curves of Comets C/2011 L4 Panstarrs and C/2012 S1 ISON. 2013-03-03. [dostęp 2013-03-06].
  14. Seiichi Yoshida: C/2011 L4 (PanSTARRS). [dostęp 2013-03-06].
  15. Kometa C/2011 L4 (PanSTARRS) widoczna z Polski (pol.). Odkrywcy.pl, 2013-03-13. [dostęp 2013-03-14].