CASA C-101

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
CASA C-101EB
Aviojet zespołu akrobacyjnego Patrulla Aguila
Aviojet zespołu akrobacyjnego Patrulla Aguila
Dane podstawowe
Producent Construcciones Aeronáuticas SA
Załoga 2 (uczeń i instruktor)
Dane techniczne
Napęd 1 × Garrett TFE731-2-2J
Ciąg 15,8 kN
Wymiary
Rozpiętość 10,60 m
Długość 12,25 m
Wysokość 4,25 m
Powierzchnia nośna 20,00 m²
Masa
Własna 3800 kg
Startowa 5600 kg
Osiągi
Prędkość maks. 770 km/h
Prędkość wznoszenia 1494 m/min
Pułap praktyczny 12 495 m
Zasięg 519 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
* 1 × działko 30 mm DEFA, lub 2x karabin maszynowy 12,7 mm (0,5") M3
* 6 pylonów podskrzydłowych, mogących unieść maksymalnie 2220 kg

CASA C-101 Aviojethiszpański, odrzutowy samolot szkoleniowy używany przez siły powietrzne Hiszpanii, Chile, Hondurasu i Jordanii. W ramach Hiszpańskich Sił Powietrznych, samolotu używają także piloci zespołu akrobacyjnego Patrulla Aguila.

Rozwój[edytuj | edytuj kod]

Samolot został zaprojektowany w 1975 r. w odpowiedzi na zapotrzebowanie Hiszpańskich Sił Powietrznych na szkoleniowy samolot odrzutowy, który mógłby zastąpić starzejącą się flotę maszyn typu Hispano Ha-200. Tak, jak większość tego typu konstrukcji europejskich, miał zapewnić także ograniczone zdolności ofensywne. Dzięki pomocy technicznej ze strony firm MBB oraz Northrop, CASA wyprodukowała samolot nie odbiegający znacznie od innych konstrukcji o podobnych zastosowaniach. Cechą wyróżniająca jest natomiast wewnętrzna komora uzbrojenia, która umożliwia załadowanie bardziej zróżnicowanego zestawu uzbrojenia niż umożliwiałyby jedynie pylony podskrzydłowe. Komora może być również wykorzystana do przenoszenia sprzętu rozpoznawczego. Samolot jest zaprojektowany modułowo, w celu ułatwienia produkcji i utrzymania.

Pierwszy lot odbył się 29 czerwca 1977, ale faktyczna faza lotów testowych rozpoczęła się dopiero 17 kwietnia 1978. Osiągi samolotu okazały się wyższe od przewidywanych przez projektantów maszyny. Hiszpańskie Siły Powietrzne zamówiły 60 maszyn typu oznaczanego przez CASA jako C-101EB-01 i jako E-25 Mirlo przez siły powietrzne. Samolot wszedł do użytku 17 marca 1980 r.

Kolejnym wersją samolotu była C-101BB-02 – samolot szkoleniowy, przystosowany do zastosowań szturmowych z podniesionymi parametrami silnika. Cztery samoloty tej wersji zostały zakupione przez Chile a kolejnych osiem złożonych na miejscu przez ENAER. W Chile, samoloty te noszą oznaczenie T-36 Halcon (Sokół). Niemal identyczna wersja C-101BB-03 jest produkowana dla sił powietrznych Hondurasu.

W roku 1983 CASA oblatała wersję o przeznaczeniu wyłącznie szturmowym – C-101CC-02 – ponownie dla sił powietrznych Chile. W tym przypadku, hiszpańska fabryka wybudowała jedynie prototyp, a pozostałe 22 maszyny zmontowane zostały w zakładach ENAER. W wersji tej, ponownie podniesiono parametry silników, a także zwiększono ilość zabieranego paliwa. Nosi ona oznaczenie A-36 Halcon.

Szesnaście maszyn w wersji C-101CC-04 zostało sprzedanych Jordanii.

Ostatnią wersją C-101 zaprezentowaną w 1985 roku przez CASA była C-101DD. Zastosowano w niej mocno polepszoną awionikę oraz dodano możliwość przenoszenia pocisków powietrze-ziemia typu AGM-65 Maverick. Nie otrzymano jednak żadnych zamówień na tę wersję.

Operatorzy[edytuj | edytuj kod]

Kraj Operator Wersja Liczba
Hiszpania Hiszpania Ejército del Aire C-101EB-01 88
Chile Chile Fuerza Aérea de Chile C-101CC-02 23
C-101BB-02 12
Honduras Honduras Fuerza Aérea Hondureña C-101BB-03 4
Jordania Jordania Jordańskie Siły Powietrzne C-101CC-04 16

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]