CD7

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

CD7 (ang. cluster of differentiation 7) – białko występujące na powierzchni tymocytów i dojrzałych limfocytów T, odgrywające zasadniczą rolę we wczesnym rozwoju limfocytów [1]. Cząsteczka CD7 jest kodowana przez gen o tej samej nazwie zlokalizowany na chromosomie 17 (lokacja 17q25.2-25.3) [2]. W niektórych typach białaczek komórki tracą ekspresję CD7, co chroni komórki nowotworowe przed apoptozą i z tego względu jest związane ze złym rokowaniem [3].

Przypisy

  1. R. Stillwell, BE. Bierer. T cell signal transduction and the role of CD7 in costimulation.. „Immunol Res”. 24 (1), s. 31-52, 2001. PMID 11485208. 
  2. CD7 CD7 molecule [Homo sapiens (human) - Gene - NCBI]. [dostęp 2013-09-26].
  3. SL. Rogers, Y. Zhao, X. Jiang, CJ. Eaves i inni. Expression of the leukemic prognostic marker CD7 is linked to epigenetic modifications in chronic myeloid leukemia.. „Mol Cancer”. 9, s. 41, 2010. doi:10.1186/1476-4598-9-41. PMID 20175919.