CLOB

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Duży Obiekt Znakowy (lub CLOB) jest kolekcją danych znakowych w systemach zarządzania bazą danych. Obiekty CLOB są najczęściej przechowywane w wydzielonym miejscu, do którego odwołanie znajduje się w tabeli. Przykładowo systemy zarządzania bazą danych Oracle oraz DB2 dostarczają typu nazwanego wprost CLOB. Wiele innych systemów zarządzania bazą danych obsługuje w jakiejś formie ten typ danych często oznaczany jako text lub też long character.

Typ danych CLOB charakteryzuje się często bardzo dużymi limitami na rozmiar, najczęściej 2GB lub więcej. Zwiększenie długości do takich rozmiarów odbywa się najczęściej kosztem ograniczenia liczby metod jakimi można operować na tym typie. W szczególności niektóre systemy zarządzania bazą danych uniemożliwiają użycie pewnych klauzul SQL, takich jak LIKE lub SUBSTRING na typie CLOB. Aby umożliwić dostęp do danych najczęściej dostarczane są alternatywne metody, włączając w to wyodrębnianie lub wstawianie fragmentów danych do pól CLOB.

Sposoby przechowywania obiektów CLOB mogą różnić się od siebie w poszczególnych systemach zarządzania bazą danych. Niektóre systemy zawsze przechowują CLOBy jako odnośniki do danych przechowywanych poza tabelami, podczas gdy inne przechowują mniejsze CLOBy łącznie z danymi tabel, zmieniając jednak miejsce przechowywania gdy rozmiar danych zwiększy się ponad określony limit. Z kolei inne systemy pozwalają dowolnie konfigurować miejsce zapisywania takich danych.

Dane typu CLOB różnią się od danych typu BLOB tym, iż posiadają określone kodowanie znaków.

Zobacz także[edytuj | edytuj kod]