CNC
Z Wikipedii
Computerized Numerical Control , CNC Komputerowe sterowanie urządzeń numerycznych - układ sterowania numerycznego, wyposażony w mikrokomputer który można dowolnie interaktywnie zaprogramować. Układy CNC sterują obsługą graficznego monitora, na którym wyświetlane są programy NC, informacje o narzędziach, informacje korekcyjne narzędzi które są bardzo istotne przy skrawaniu powierzchni o różnych kątach nachylenia w stosunku do osi Z (oś Z we wszystkich maszynach CNC jest równoległą do głównego ruchu roboczego), parametrów obróbczych, poprawność programu, integrują maszynę z innymi systemami komputerowymi.
Termin ten zwykle używany jest w odniesieniu do obróbki materiałów za pomocą komputerowo sterowanych urządzeń (takich jak frezarki czy tokarki, elektrodrążarki) zdolnych czytać standardowy kod sterujący G-code. Obróbka CNC pozwala na szybkie, precyzyjne i wysoce powtarzalne wykonanie często bardzo złożonych kształtów.
Typowy proces skomputeryzowanego wytwarzania przedmiotu składa się z faz projektowania wspomaganego komputerowo (CAD), przetwarzania projektu na plan sterowania maszyn (CAM) i CNC (właściwe wykonanie).
[edytuj] Historia
Poprzednikami maszyn CNC były maszyny sterowane numerycznie (NC), które były hard-wired, co oznacza iż mogły wykonywać tylko i wyłącznie stałą, z góry przewidzianą sekwencję ruchów, bez możliwości przeprogramowania. NC rozwijane było w latach 1940 i na początku lat 1950. przez Johna T. Parsons'a we współpracy z MIT Servomechanisms Laboratory. Pierwszy system CNC używał typowego sprzętu NC, a komputer był użyty do kompensacji obliczeń i czasami do edycji.
