CSS Virginia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
CSS Virginia
CSS "Virginia"
CSS "Virginia"
Historia
Położenie stępki 11 lipca 1861
Wodowanie 7 marca 1862
 CS Navy
Wejście do służby 17 lutego 1862
Wycofanie ze służby 11 maja 1862
Los okrętu samozatopiony
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność ok. 4100 ton
Długość 84 m
Szerokość 15,5 m
Zanurzenie 6,4 m
Napęd
parowy
Prędkość 9 węzłów
Załoga 320 ludzi

CSS Virginia - okręt pancerny Konfederacji walczący podczas amerykańskiej wojny domowej. Został zbudowany na bazie części kadłuba spalonej fregaty parowej Marynarki Stanów Zjednoczonych USS "Merrimack", stąd czasami nazywany jest nieprawidłowo CSS "Merrimack".

W marcu 1862 uczestniczył w bitwie pod Hampton Roads, walcząc m.in. z USS "Monitor". Było to pierwsze w historii wojen morskich starcie okrętów pancernych.

USS "Merrimack" zostaje CSS "Virginia"[edytuj | edytuj kod]

Kiedy w 1861 Wirginia ogłosiła secesję z Unii, zagrożona została m.in. jedna z ważnych baz wojsk federalnych w Gosport Shipyard w Portsmouth. Załoga miała rozkaz zniszczyć bazę, gdyby miała wpaść w ręce konfederatów, lecz rozkazy te nie zostały wypełnione do końca. M.in. fregata parowa USS "Merrimack" została zatopiona przez załogę, nim zdążyła się spalić, a konfederaci, gdy opanowali stocznię - podnieśli go z dna i zdecydowali się użyć kadłuba i silników do budowy pancernika.

Odbudowany okręt otrzymał nazwę "Virginia"; jego pancerz miał 102 mm grubości, uzbrojony był w 10 dział - jedno na dziobie, jedno na rufie i po cztery na każdej burcie. Później, gdy konstruktorzy "Virginii" dowiedzieli się, że Północ planuje zbudować pancernik, zdając sobie sprawę, że jej działa nie zdołają go powstrzymać, wyposażyli ją w taran (co miało także oszczędzić amunicję). Dawne silniki "Merrimacka" poruszające okręt obciążony dodatkowym opancerzeniem, nie radziły sobie najlepiej.

Bitwa pod Hampton Roads[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Bitwa w zatoce Hampton Roads.

Bitwa rozpoczęła się 8 marca 1862 gdy "Virginia", razem z "Raleigh", "Beaufort", "Patrick Henry", "Jamestown" i "Teaser" wyruszyła na blokującą flotę Unii.

Pierwszy okręt, USS "Cumberland", zatonął po staranowaniu. Jednak, tonąc, urwał taran Virginii. Spostrzegłszy co stało się z USS "Cumberland", dowódca kolejnego okrętu - USS "Congress" rozkazał osadzić swój okręt na mieliźnie. Wymiana ognia trwała cztery godziny, po czym poważnie uszkodzony USS "Congress" się poddał. Gdy przejmowano marynarzy z tego statku, bateria Unii z Północy ostrzelała "Virginię".

"Virgina" wyszła z bitwy uszkodzona. Strzały z "Cumberland" i baterii Unii podziurawiły komin, zmniejszając jej prędkość.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • Uzbrojenie
    • 2 działa 178 mm
    • 2 działa 152 mm
    • 6 dział 229 mm (9-calowych) Dahlgrena
    • 2 moździerze 12 funtowe (5 kg)
  • Pancerz żelazny 102 mm