CV90

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
CV90
CV9040 należący do armii szwedzkiej
CV9040 należący do armii szwedzkiej
Dane podstawowe
Państwo  Szwecja
Producent Hägglunds
Typ pojazdu Ciężki bojowy wóz piechoty
Trakcja gąsienicowa
Załoga 3 osoby (kierowca, dowódca i działonowy) i 7 żołnierzy desantu
Historia
Prototypy 1988
Produkcja 1991-?
Dane techniczne
Silnik Scania V8 wysokoprężny 14 litrów (lub 16 litrów)
o mocy 410 kW (lub 595 kW), 2300 Nm
Poj. zb. paliwa 550-1080 litrów (w zależności od wersji)
Pancerz stalowy, chroni przed pociskami kalibru 14,5-20 mm
dodatkowe opancerzenie ceramiczno-kevlarowe kaduba i wieży MEXAS ma chronić przed 30-mm pociskami podkalibrowymi, granatnikami przeciwpancernymi piechoty i minami o masie ładunku do 10 kg
Masa własna 17-23 t (zależnie od wersji)
całkowita do 40 ton
Osiągi
Prędkość 70 km/h na drodze, 45 km/h w terenie
Zasięg do 900 km
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 1,5 m
Rowy (szer.) 2,6 m
Ściany (wys.) 1,1 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
armata 25-120 mm
bezzałogowa wieża bojowa 7.62 - 40 mm AGL
Wyposażenie
wyrzutnie granatów dymnych Galix
Użytkownicy
Szwecja, Holandia, Szwajcaria, Norwegia, Finlandia, Dania
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Combat Vehicle 90 (CV90) lub Stridsfordon 90 (Strf 90) – szwedzki bojowy wóz piechoty. Służy jako typowy bwp, ale jest również platformą dla pojazdów do innych zadań, czego przykładem są wersje uzbrojone w armaty kalibru 90, 105, lub 120 mm.

Historia konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Na początku lat 80. szwedzka armia stwierdziła zapotrzebowanie na nowy bojowy wóz piechoty, który zastąpił by stare transportery gąsienicowe Pbv-302. W połowie lat 80. testowano m.in. dwa pojazdy brytyjskie: lekki czołg FV101 Scorpion oraz transporter Alvis Stormer. Jednak nie spełniły one szwedzkich oczekiwań i podjęto decyzję o stworzeniu rodziny nowych pojazdów o wspólnej bazie. Rodzina pojazdów miała zawierać: transporter opancerzony, bojowy wóz piechoty, wóz przeciwlotniczy, moździerz samobieżny, wóz dowodzenia i wóz obserwacyjny. Firmą odpowiedzialną za stworzenie pojazdu miała być szwedzka Hägglunds, a uzbrojenie miał opracować Bofors[1].

Nowe pojazdy musiały spełniać następujące założenia taktyczno-techniczne[1]:

  • Dobra manewrowość i zdolność do pokonywania trudnego terenu przy masie bojowej ok. 20 t
  • Duży zasięg ognia skutecznego przy zwalczaniu celów lekko i średnio opancerzonych
  • Możliwość zastosowania PPK
  • Możliwość zwalczania śmigłowców z odległości nie mniejszej niż zasięg PPK montowych na śmigłowcach
  • Duża odporność pancerza czołowego na pociski wystrzeliwane z działek BMP-2 i podobnych
  • Duża odporność układu jezdnego na wybuchy min narzutowych
  • Dobra mobilność operacyjna – dostosowanie do transportu kolejowego oraz drogowego
  • Łatwość obsługi
  • Duży potencjał rozwojowy – możliwość modyfikacji zwiększających sprawność bojową

Prototypy opracowano w roku 1988, a w latach 1989-1991 przeprowadzono testy bojowe. Zamówienie na CV90 złożono w roku 1991, a pierwsze pojazdy do armii szwedzkiej trafiły w roku 1993[2].

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Wiki letter w.svg Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Opancerzenie[edytuj | edytuj kod]

CV90 w podstawowej wersji wyposażony jest w stalowy pancerz mający chronić przed przeciwpancernymi pociskami kal. 14,5 mm. Wersję CV9030N wyposażono w dodatkowy ceramiczny pancerz MEXAS (chroni przed pociskami kal. 30 mm). Podwozie zostało skonstruowane tak, aby zmniejszyć skutki wybuchu min pod kadłubem[3].

CV90 może być wyposażony w ekran przeciwkumulacyjny.

Silnik[edytuj | edytuj kod]

CV90 napędzany jest silnikiem DS14 Scania silnik V8 o mocy 407 kW (przy 2200 obr./min). Umożliwia on osiągnięcie przez pojazd prędkości maksymalnej 70 km / h[3]. W CV90 AMOS zastosowano silnik DI16 Scania o mocy 447,42 – 500 kW[4].

Warianty i modyfikacje[edytuj | edytuj kod]

Wiki letter w.svg Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
  • CV9040/Stridsfordon 90 – podstawowy wariant. Uzbrojony w armatę Boforsa kal. 40 mm
  • CV9040A – modyfikacja CV9040 polegająca na zastosowaniu nowszego stabilizatora armaty
  • CV9040B – modyfikacja CV9040
  • CV9040C – wersja na potrzeby operacji międzynarodowych z dodatkowym opancerzeniem i przystosowany do walki w klimacie tropikalnym
  • CV9030 – wersja eksportowa z armatą Bushmaster II kal. 30 mm. Na wyposażeniu Norwegii (CV9030N), Szwajcarii (CV9030CH) i Finlandii (CV9030FIN).
  • CV9035 – wersja z armatą Bushmaster III kal. 35 mm. Na wyposażeniu wojsk Holandii (CV9035NL) i Danii(CV9035DK).
  • CV90105 – lekki czołg z gwintowanym działem kal. 105 mm
  • CV90120-T – lekki czołg z gładkolufowym działem kal. 120 mm
  • CV9040 AAV (TriAD)/Lvkv 90 – samobieżne działo przeciwlotnicze kal. 40 m.
  • CV90 – wóz dowodzenia
  • GRKPBV90120 – moździerz samobieżny
  • CV9056 – prototyp wyposażony w PPK RB56 Bofors. Nie podjęto produkcji seryjnej.
  • Armadillo – rozwinięcie CV90[5]
  • CV90 AMOS – system moździerza samobieżnego AMOS kal. 120 mm umieszczony na podwoziu CV 90. Pojazdy tego typu znajdują się na wyposażeniu Szwedzkiej armii[6].

Użytkownicy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Igor Witkowski: Lekkie i średnie opancerzone wozy bojowe. WiS, s. 58-59.
  2. Combat Vehicle 90 (CV 90) (ang.). [dostęp 2012-04-14].
  3. 3,0 3,1 Norman Chua: Swedish versatility (ang.). www.mindef.gov.sg, 2007-10-30. [dostęp 2012-04-16].
  4. CV90 AMOS (ang.). www.deagel.com. [dostęp 2012-04-16].
  5. Polski debiut CV90 Armadillo (pol.). www.altair.com.pl. [dostęp 2010-09-08].
  6. AMOS - 120-mm self-propelled mortar system (ang.). military-today.com. [dostęp 2013-02-18].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]