CV90
| CV90 | |
CV9040 należący do armii szwedzkiej |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | Hägglunds |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | 3 osoby (kierowca, dowódca i działonowy) i 7 żołnierzy desantu |
| Historia | |
| Prototypy | 1988 |
| Produkcja | 1991-? |
| Dane techniczne | |
| Silnik | czternastocylindrowy, wysokoprężny, Saab-Scania DS14 o mocy 407 kW (przy 2200 obr./min) |
| Poj. zb. paliwa | 1080 l |
| Pancerz | stalowy, chroni przed pociskami o kal. do 14,5 mm |
| Masa | 35-40 ton (zależnie od wersji) |
| Osiągi | |
| Prędkość | 69 km/h |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| – armata L/70 40 mm – karabin maszynowy Ksp 39C 7,62 mm |
|
| Wyposażenie | |
| wyrzutnia pocisków oświetlających Lyran 71 mm 12 wyrzutni granatów dymnych (2x6). |
|
| Użytkownicy | |
| Szwecja, Holandia, Szwajcaria, Norwegia, Finlandia, Dania | |
Combat Vehicle 90 (CV90) lub Stridsfordon 90 (Strf 90) – szwedzki bojowy wóz piechoty. Służy jako typowy bwp, ale jest również platformą dla pojazdów do innych zadań, czego przykładem są wersje uzbrojone w armaty kalibru 90, 105, lub 120 mm.
Spis treści |
Historia konstrukcji [edytuj]
Na początku lat 80. szwedzka armia stwierdziła zapotrzebowanie na nowy bojowy wóz piechoty, który zastąpił by stare transportery gąsienicowe Pbv-302. W połowie lat 80. testowano m.in. dwa pojazdy brytyjskie: lekki czołg FV101 Scorpion oraz transporter Alvis Stormer. Jednak nie spełniły one szwedzkich oczekiwań i podjęto decyzję o stworzeniu rodziny nowych pojazdów o wspólnej bazie. Rodzina pojazdów miała zawierać: transporter opancerzony, bojowy wóz piechoty, wóz przeciwlotniczy, moździerz samobieżny, wóz dowodzenia i wóz obserwacyjny. Firmą odpowiedzialną za stworzenie pojazdu miała być szwedzka Hägglunds, a uzbrojenie miał opracować Bofors[1].
Nowe pojazdy musiały spełniać następujące założenia taktyczno-techniczne[1]:
- Dobra manewrowość i zdolność do pokonywania trudnego terenu przy masie bojowej ok. 20 t
- Duży zasięg ognia skutecznego przy zwalczaniu celów lekko i średnio opancerzonych
- Możliwość zastosowania PPK
- Możliwość zwalczania śmigłowców z odległości nie mniejszej niż zasięg PPK montowych na śmigłowcach
- Duża odporność pancerza czołowego na pociski wystrzeliwane z działek BMP-2 i podobnych
- Duża odporność układu jezdnego na wybuchy min narzutowych
- Dobra mobilność operacyjna – dostosowanie do transportu kolejowego oraz drogowego
- Łatwość obsługi
- Duży potencjał rozwojowy – możliwość modyfikacji zwiększających sprawność bojową
Prototypy opracowano w roku 1988, a w latach 1989-1991 przeprowadzono testy bojowe. Zamówienie na CV90 złożono w roku 1991, a pierwsze pojazdy do armii szwedzkiej trafiły w roku 1993[2].
Konstrukcja [edytuj]
Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
Opancerzenie [edytuj]
CV90 w podstawowej wersji wyposażony jest w stalowy pancerz mający chronić przed przeciwpancernymi pociskami kal. 14,5 mm. Wersję CV9030N wyposażono w dodatkowy ceramiczny pancerz MEXAS (chroni przed pociskami kal. 30 mm). Podwozie zostało skonstruowane tak, aby zmniejszyć skutki wybuchu min pod kadłubem[3].
CV90 może być wyposażony w ekran przeciwkumulacyjny.
Silnik [edytuj]
CV90 napędzany jest silnikiem DS14 Scania silnik V8 o mocy 407 kW (przy 2200 obr./min). Umożliwia on osiągnięcie przez pojazd prędkości maksymalnej 70 km / h[3]. W CV90 AMOS zastosowano silnik DI16 Scania o mocy 447,42 – 500 kW[4].
Warianty i modyfikacje [edytuj]
Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
- CV9040/Stridsfordon 90 – podstawowy wariant. Uzbrojony w armatę Boforsa kal. 40 mm
- CV9040A – modyfikacja CV9040 polegająca na zastosowaniu nowszego stabilizatora armaty
- CV9040B – modyfikacja CV9040
- CV9040C – wersja na potrzeby operacji międzynarodowych z dodatkowym opancerzeniem i przystosowany do walki w klimacie tropikalnym
- CV9030 – wersja eksportowa z armatą Bushmaster II kal. 30 mm. Na wyposażeniu Norwegii (CV9030N), Szwajcarii (CV9030CH) i Finlandii (CV9030FIN).
- CV9035 – wersja z armatą Bushmaster III kal. 35 mm. Na wyposażeniu wojsk Holandii (CV9035NL) i Danii(CV9035DK).
- CV90105 – lekki czołg z gwintowanym działem kal. 105 mm
- CV90120-T – lekki czołg z gładkolufowym działem kal. 120 mm
- CV9040 AAV (TriAD)/Lvkv 90 – samobieżne działo przeciwlotnicze kal. 40 m.
- CV90 – wóz dowodzenia
- GRKPBV90120 – moździerz samobieżny
- CV9056 – prototyp wyposażony w PPK RB56 Bofors. Nie podjęto produkcji seryjnej.
- Armadillo – rozwinięcie CV90[5]
- CV90 AMOS – system moździerza samobieżnego AMOS kal. 120 mm umieszczony na podwoziu CV 90. Pojazdy tego typu znajdują się na wyposażeniu Szwedzkiej armii[6].
Użytkownicy [edytuj]
Dania: 45 CV9035DK
Finlandia: 102 CV9030FIN
Holandia: 193 CV9035NL
Norwegia: 104 CV9030N
Szwajcaria: 186 CV9030CH
Szwecja: 509 CV9040A/B/C
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Igor Witkowski: Lekkie i średnie opancerzone wozy bojowe. WiS, s. 58-59.
- ↑ Combat Vehicle 90 (CV 90) (ang.). [dostęp 2012-04-14].
- ↑ 3,0 3,1 Norman Chua: Swedish versatility (ang.). www.mindef.gov.sg, 2007-10-30. [dostęp 2012-04-16].
- ↑ CV90 AMOS (ang.). www.deagel.com. [dostęp 2012-04-16].
- ↑ Polski debiut CV90 Armadillo (pol.). www.altair.com.pl. [dostęp 2010-09-08].
- ↑ AMOS - 120-mm self-propelled mortar system (ang.). military-today.com. [dostęp 2013-02-18].
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||||||||||||||