Caffè Nero

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Caffè Nero
Caffè Nero
Caffe Nero przy St. Martin's Lane w Londynie, styczeń 2011
Forma prawna spółka kapitałowa
Założyciel(e) Gerry Ford
Data założenia 1997
Lokalizacja Wielka Brytania, Turcja, Zjednoczone Emiraty Arabskie
Siedziba Caffè Nero Group Ltd
3 Neal Street
WC2H 9PU Londyn
Wielka Brytania
Ważni pracownicy Gerry Ford (CEO)
Neil Riding (dyrektor zarządzający)
Benedictine Price (CFO)
Andy Wilson (dyrektor ds. sprzedaży detalicznej)
Branża Kawiarnie
Produkty Kawa i herbata
pieczywo
słodycze
panino
Zatrudnienie ponad 4000 pracowników
Dochód Green Arrow Up.svg 165,5 mln GBP (2011)
Green Arrow Up.svg 153,6 mln GBP (2010)
Green Arrow Up.svg 142,3 mln GBP (2009)[1]
brak współrzędnych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Napis na koszulce obsługi

Caffè Nero (z wł. czarna kawa) – sieć kawiarni z siedzibą w Londynie, działająca głównie na terenie Wielkiej Brytanii. Powstała w 1997 roku z inicjatywy amerykańskiego przedsiębiorcy Gerry'ego Forda[2]. Obecnie posiada ponad 500 lokali (Wielka Brytania, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Turcja) i zatrudnia ponad 4000 pracowników[3]. Są wśród nich przedstawiciele 66 krajów[4].

Założyciel[edytuj | edytuj kod]

Pomysłodawcą, założycielem i właścicielem sieci Caffè Nero jest Gerry Ford (ur.1957), Amerykanin, urodzony i wychowany w Dolinie Krzemowej (Kalifornia). Ukończył politologię i stosunki międzynarodowe na Stanford University, kontynuował naukę na francuskiej INSEAD, gdzie zdobył tytuł MBA, a następnie na University of Oxford (Doctor of Philosophy, odpowiednik polskiego doktora)[4].

W przeszłości pracował dla Hewlett-Packard (Financial Analyst), następnie spędził trzy lata w Apax Partners (branża inwestycyjna), po czym został współzałożycielem Paladin Associates, mającego siedzibę w Londynie[5].

W 1997 roku Gerry Ford założył Caffè Nero[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pomysł Caffè Nero zrodził się w głowie Gerry'ego Forda w 1996 roku[6]. Jego celem było otwarcie kawiarni we włoskim stylu w Wielkiej Brytanii, gdzie prócz kawy planował serwować panini, tradycyjne włoskie kanapki, przygotowywane według oryginalnego przepisu[5].

W 1997 roku Ford otworzył pierwszych pięć kawiarni w Londynie. Zajęło mu około roku poznanie i zrozumienie branży (w Londynie od dawna swoje lokale mieli dwaj najwięksi konkurenci Caffe Nero – Starbucks i Costa Coffee). W roku 1998 pojawiły się trzy kolejne lokale Caffè Nero, a rok później pierwszy poza Londynem, w Manchesterze. Do końca roku 2000 w Wielkiej Brytanii znajdowało się już 31 lokali Caffè Nero[3].

Od marca 2001 roku spółka notowana była na londyńskiej giełdzie papierów wartościowych, a początkowa cena za akcję wynosiła 50 pensów za sztukę[7]. Z końcem roku sieć liczyła 80 kawiarni w 24 brytyjskich miastach[3].

W 2002 roku Gerry Ford odkupił od sieci McDonald's 26 z 35 kawiarni Aroma, które przynosiły gigantowi straty. W tamtym momencie Caffè Nero miało dług 9 milionów funtów, wynikający ze sprzedaży akcji. Lokale Aroma wyceniono na 3,5 miliona funtów, przy czym zmiana wystroju kawiarni miała kosztować dodatkowych 60 000 funtów za lokal[8]. Caffè Nero zakończyło rok z liczbą 106 kawiarni, a dwa lata później zakupiło dodatkowych 12 od Coffee Republic[3].

W październiku 2005 roku Caffè Nero zajęło 20. miejsce na liście 500 europejskich przedsiębiorstw pod względem tempa rozwoju ("20th fastest growing company"). Tytuły Europe’s 500 Entrepreneurs for Growth przyznawane są corocznie przez BusinessWeek i Europe’s 500, organizację non-profit mającą swoją siedzibę w Brukseli[9].

W 2007 roku Gerry Ford postanowił odkupić akcje Caffè Nero od udziałowców i usunąć spółkę z londyńskiej giełdy papierów wartościowych[10]. Taka decyzja nie była łatwą, gdyż inwestorzy nie byli chętni odsprzedania swoich udziałów w tak szybko rozwijającym się biznesie. Akcje nabyte za 50 pensów miały teraz wartość 270 pensów, a niektórzy udziałowy domagali się nawet 300 pensów za sztukę. Koszt odzyskania wszystkich akcji i przywrócenie własności Caffè Nero założycielowi kosztowało spółkę 225 milionów funtów[7]. Jeszcze w roku 2007 została otwarta pierwsza kawiarnia w Turcji (obecnie jest ich 25), tym samym Caffè Nero weszło na arenę międzynarodową. Jednocześnie otwarto pierwsze lokale Nero Express na stacjach w Wielkiej Brytanii[3].

W 2009 roku Caffè Nero pojawiło się w Zjednoczonych Emiratach Arabskich (obecnie 15), z pierwszym lokalem otwartym w Dubaju[3].

W 2011 roku sieć posiadała ponad 500 kawiarni i niemal każdego tygodnia otwierano nową[5].

Produkty[edytuj | edytuj kod]

Napoje

Caffè Nero oferuje przede wszystkim kawę podawaną w trzech rozmiarach (small, regular i grande) przyrządzoną na wiele sposobów. Podstawowymi kawami są: espresso, espresso macchiato, espresso ristretto, espresso con panna, americano, latte, cappuccino, mocha. Ponadto, oferowane są napoje specjalne: Chai Latte, Hot Chocolate Milano (bardzo słodka, gęsta czekolada), White Chocolate Mocha (mokka z białą czekoladą) i Caramelatte. Oprócz standardowego przepisu, klient może zamówić kawę na mleku o niskiej zawartości tłuszczu, bądź sojowym, a także bezkofeinową, z syropem smakowym lub kremem. W ofercie znajdują się również herbaty (czarna, Earl Grey, miętowa, zielona, rumiankowa i malinowa z ginsengiem)[11].

W okresie świątecznym co roku wprowadzane są napoje specjalne. W roku 2011 były to: Cinnamon Hot Chocolate (gorąca czekolada o smaku cynamonu), Dark Chocolate Mocha (mokka z ciemną czekoladą), Amaretto Latte (z bezalkoholowym syropem o smaku amaretto)[12].

Caffè Nero oferuje również zimne napoje własnego przepisu takie jak: Fruit Booster (naturalne soki owocowe miksowane z kostkami lodu), Milkshake (m.in. truskawkowy, waniliowy, czekoladowy), a także zimne napoje na bazie kawy: Classic Frappè Latte, Mocha Frappè Latte, Iced Latte, Iced Americano oraz Iced Chai Latte[13].

Produkty żywnościowe

W ofercie Caffè Nero można znaleźć tradycyjne włoskie panini, jak również kanapki, wrapy, zupy i sałatki. Ponadto, różne rodzaje pieczywa (m.in. croissant, pain au chocolat, pain aux raisin), muffiny, ciasta, ciastka, chipsy, jogurty.

Inne

W kawiarniach oraz online zakupić można kubki Caffè Nero, koszulki noszone przez obsługę, a także kawę w ozdobnym opakowaniu[14].

Karty lojalnościowe[edytuj | edytuj kod]

Caffè Nero ustanowiło program lojalnościowy dla swoich klientów – przy zakupie kawy, herbaty, gorącej czekolady, shake lub fruit boostera – otrzymuje pieczątkę na specjalnej karcie wręczanej przez obsługę. Po uzbieraniu dziewięciu pieczątek, dostaje jeden z powyższych napojów za darmo, bez względu na rodzaj, rozmiar i wybrane dodatki (syropy lub krem)[15].

Przypisy

  1. Financial Performance (ang.). Caffe Nero. [dostęp 2012-01-01].
  2. The Interview: Caffe Nero founder Gerry Ford. Financial Mail Woman's Forum, 15.12.2011. [dostęp 2012-01-01].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 Our story: History (ang.). Caffe Nero. [dostęp 2012-01-01].
  4. 4,0 4,1 Business profile: Wake up and smell the coffee... (ang.). The Telegraph, 04.02.2006. [dostęp 2012-01-02].
  5. 5,0 5,1 5,2 THE INTERVIEW: I dreamt up Caffe Nero over coffee while doing my PhD notes (ang.). www.thisismoney.co.uk. [dostęp 2012-01-01].
  6. Gerry Ford – chairman and ceo, Caffè Nero (ang.). www.marketing-society.org.uk. [dostęp 2012-01-02].
  7. 7,0 7,1 Small investors fume as founder buys Caffe Nero (ang.). The Telegraph. [dostęp 2012-01-02].
  8. James Ratcliff: Caffe Nero takes number one spot with Aroma acquisition (ang.). brandrepublic.com, 19.02.2002. [dostęp 2012-01-02].
  9. Larger mid-size companies contribute to growth in Europe (ang.). Europe's 500, 20.20.2005. [dostęp 2012-01-02].
  10. Cancellation – Caffe Nero Grp (ang.). FE Investgate, 16.02.2007. [dostęp 2012-01-02].
  11. Our coffees (ang.). Caffe Nero. [dostęp 2012-01-02].
  12. Christmas at Caffe Nero (ang.). Caffe Nero. [dostęp 2012-01-02].
  13. Iced Drinks (ang.). Caffe Nero. [dostęp 2012-01-02].
  14. Shop (ang.). Caffe Nero. [dostęp 2012-01-03].
  15. Melissa Hancock: Caffè Nero’s got a whole latte love (ang.). realbusiness.co.uk, 27.22.2007. [dostęp 2012-01-03].