Cahors

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cahors
Herb Flaga
Herb gminy Cahors Flaga gminy Cahors
Państwo  Francja
Region Midi-Pyrénées
Departament Lot
Arrondissement Cahors
Kanton Cahors-Nord-Est
Cahors-Nord-Ouest
Cahors-Sud
Powierzchnia 64,7 km²
Ludność (1990)
 • liczba
 • gęstość

19 735
305 os./km²
Kod pocztowy 46000
Kod INSEE 46042
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Cahors
Cahors
Ziemia 44°26′N 1°26′E/44,433333 1,433333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Francja

Cahors – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Midi-Pyrénées, w departamencie Lot. Jest siedziba władz departamentu. Według stanu ze stycznia 2003 roku zamieszkuje je 20 093 mieszkańców (wśród 3020 gmin regionu Midi-Pyrénées Cahors znajduje się na 10. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 54).

Położenie[edytuj | edytuj kod]

stare miasto i zakole rzeki Lot
Most Valentré
wnętrze katedry Saint-Étienne w Cahors

Cahors leży na południowym skraju Masywu Centralnego, na półwyspie utworzonym przez zakole rzeki Lot. Na stromych zboczach górskiego regionu Cévennes uprawiana jest winorośl. Miasto znane jest z produkcji wina. Położenie miało znaczący wpływ na rozwój miasta. Już w czasach antycznych stanowiło łatwy do obrony punkt na trasie prowadzącej do i Rodès i Tuluzy. Większe miasta francuskie w pobliżu to: Tuluza (94 km) na południe, Bordeaux (167 km) na północny zachód i Montpellier (216 km) na południowy wschód. Około 10 km na południe od miasta znajduje się małe lotnisko (Aérodrome de Cahors Lalbenque). Najbliższe lotnisko międzynarodowe znajduje się w Tuluzie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cahors ma historię sięgającą czasów celtyckich. Od wczesnego średniowiecza było siedzibą biskupów i dzięki swemu położeniu już w VI wieku stało się zamożnym miastem handlowym. Od wieku IX należało do książąt Tuluzy. Do największego znaczenia Cahors doszło w XIII wieku., Ten leżący na zbiegu francuskich tras pielgrzymek do Santiago de Compostela w Hiszpanii ośrodek, stał się giełdowym i bankowym centrum Europy. Miasto dawało też schronienie bankierom i lichwiarzom, ściganym przez kościół. Z tego powodu Cahors okryło się niesławą, a Dante Alighieri w Boskiej komedii wymienił je, obok Sodomy, jako najbardziej grzeszne. Urodzony w Cahors papież Jan XXII, założył w 1332 w mieście uniwersytet, który w 1751 został połączony z uczelnią w Tuluzie. Wojna stuletnia położyła kres dobrobytowi miasta. Miasto po pokoju w Brétigny w 1360 zostało bez walki oddane Anglikom i wróciło dopiero w 1428 do Francji.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • most Valentré, który jest symbolem miasta został zbudowany w latach 1308-1378. Posiada trzy warowne wieże, sześć przęseł z ostro zakończonymi bastionami filarów. Jest niezwykłym przykładem średniowiecznej architektury obronnej. Kiedyś uznany za most diabła, stanowi symbol miasta. Kiedy most był odtwarzany w 1879 architekt Paul Gout umieścił na szczycie jednej z baszt rzeźbę diabła. Most jest częścią francuskiego odcinka drogi do Santiago de Compostela i znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
  • katedra Saint-Étienne - jest najważniejszym kościołem Cahors i siedziba biskupa. Budowany od XI wieku, od 1862 chroniony jako zabytek, od 1998 na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
  • resztki rzymskich term Arc de Diane
  • akwedukt w Cahors
  • kościół Saint Barthelemy z XIV wieku
  • widok na miasto ze wzgórza Mont Saint-Cyr

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bettina Forst: Französischer Jakobsweg. Von Le Puy-en-Velay nach Roncesvalles. Alle Etappen – mit Varianten und Höhenprofilen. Bergverlag Rother, München (recte: Ottobrunn) 2007, ISBN 978-3-7633-4350-8 (Rother Wanderführer).
  • Bert Teklenborg: Radwandern entlang des Jakobswegs. Vom Rhein an das westliche Ende Europas. (Radwanderreiseführer, Routenplaner). 3. überarbeitete Auflage. Verlagsanstalt Tyrolia, Innsbruck 2007, ISBN 978-3-7022-2626-8.
  • Francuski urząd statystyczny (fr.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]