Cai Yuanpei

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Cai.
Cai Yuanpei
Cai Yuanpei
Chińskie nazwisko i imię
Hanyu pinyin Cài Yuánpéi
Wade-Giles Ts’ai Yüan-p’ei
Zn. tradycyjne 蔡元培
Zn. uproszczone 蔡元培

Cai Yuanpei (ur. 11 stycznia 1868 w Shaoxingu, zm. 5 marca 1940 w Hongkongu) – chiński liberalny uczony i pedagog. Zwolennik syntezy myśli chińskiej i zachodniej.

Był członkiem cesarskiej Akademii Hanlin, działał w ruchu republikańskim[1]. W latach 1912-1913 był pierwszym ministrem edukacji Republiki Chińskiej. Na znak sprzeciwu wobec polityki Yuan Shikaia złożył dymisję, po czym wyjechał na studia do Niemiec i Francji[2]. Po powrocie do Chin był w latach 1916-1926 rektorem Uniwersytetu Pekińskiego. Pod jego skrzydłami na uniwersytecie rozwijał się Ruch Nowej Kultury, występujący przeciwko porządkowi konfucjańskiemu i dominacji języka klasycznego w literaturze. W 1919 roku czasowo zrzekł się funkcji rektora na znak solidarności z uczestnikami Ruchu 4 Maja. W 1928 roku założył Academia Sinica, której został pierwszym prezesem.

W 1932 roku na znak sprzeciwu wobec polityki terroru prowadzonej przez rząd Kuomintangu został współzałożycielem Chińskiej Ligi Praw Obywatelskich.

Przypisy

  1. John K. Fairbank: Historia Chin. Nowe spojrzenie. Gdańsk: Wyd. Marabut, 1996, s. 201. ISBN 83-85893-79-2.
  2. John K. Fairbank: Historia Chin. Nowe spojrzenie. Gdańsk: Wyd. Marabut, 1996, s. 246. ISBN 83-85893-79-2.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]