Cairn terrier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cairn terrier
Cairn Terrier (PSF).jpg
Cairn terrier - ilustracja
Kraj patronacki Wielka Brytania
Wymiary
Wysokość 28-31 cm[1]
Masa 6-7,5 kg[1]
Klasyfikacja
FCI grupa III, sekcja 2,
numer wzorca 4
AKC Terrier
ANKC Grupa 2 (Terriers)
CKC Grupa 4 - Terriers
KC(UK) Terrier
NZKC Terrier
UKC grupa 7 - Terrier
Wzorce rasy
FCI AKC ANKC KC(UK) NZKC UKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Cairn terrier – jedna z ras psów, należąca do grupy terierów, zaklasyfikowana do sekcji terierów krótkonożnych. Typ wilkowaty[2]. Nie podlega próbom pracy[3].

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Cairn terrier pochodzi z Inverness w Szkocji. Król szkocki Jakub VI rozkazał wysłać z Edynburga sześć "ziemnych terrierów" do Francji w prezencie. Prawdopodobnie były one przodkami cairnów. Najstarsza hodowla cairn terierów powstała ok. 1837 r. i była prowadzona przez kapitana Macleoda z Drynoch na wyspie Skye. Cairn terrier jest uznawany za przodka terierów szkockich, a jego bliskim krewniakiem jest west highland white terrier[1]. Jako rasa oficjalnie uznana w 1912 roku[3].

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Cairn terriery o umaszczeniu pszenicznym oraz szarym

Szata i umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Włos powinien być odporny na niepogodę. Szata jest dwuwarstwowa: włos okrywowy - obfity, szorstki i twardy; podszerstek miękki, gęsty i krótki. Niepożądana jest rzadka sierść, bez podszerstka. Dopuszcza się lekko falującą. Umaszczenie jest spotykane szare, pszeniczne, rude (czerwone) lub prawie czarne. Akceptowane pręgowania w każdym z tych kolorów. Pożądane ciemne znaczenia na uszach i kufie. Wykluczone umaszczenia: białe, łaciate podpalane lub czarne.

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

Cairn terrier to inteligentny, wesoły i pojętny pies. Wymaga socjalizacji z innymi zwierzętami od szczenięcia. Dobry towarzysz zabaw dzieci. Posiada silny instynkt myśliwski. Jest psem czujnym i dość łagodnym. Mocno przywiązany do właściciela choć czasami robi tylko to, na co sam ma ochotę. Generalnie nie jest hałaśliwy. Umie poskromić swój ognisty temperament ale nie na długo.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie pies myśliwski, łowca szkodników, szczurołap. Obecnie głównie pies do towarzystwa, rzadko używany jako pies myśliwski.

Zdrowie i pielęgnacja[edytuj | edytuj kod]

Szata wymaga regularnego czesania i trymowania. Pies potrzebuje dużej dziennej porcji ruchu. Nie można zapomnieć także o regularnych wizytach u weterynarza.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 David Taylor: Księga psów. s. 80-81.
  2. Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. s. 104.
  3. 3,0 3,1 Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 147.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7.
  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 35. ISBN 83-7073-122-8.
  • David Taylor: Księga psów. Warszawa: Świat Książki, 1995. ISBN 83-7129-102-7.