Callospermophilus lateralis
| Callospermophilus lateralis[1] | |
| Say 1823 | |
 Callospermophilus lateralis |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | gryzonie |
| Podrząd | wiewiórkokształtne |
| Rodzina | wiewiórkowate |
| Podrodzina | Xerinae |
| Plemię | susły i świszcze |
| Rodzaj | Callospermophilus |
| Gatunek | Callospermophilus lateralis |
| Synonimy | |
|
|
| Podgatunki | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Callospermophilus lateralis – gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych. Zamieszkuje tereny w Stanach Zjednoczonych i Kanady[3][4].
Spis treści |
Systematyka [edytuj]
Na podstawie badań filogenetycznych (2009) z rodzaju Spermophilus[5] wydzielono nowy rodzaj Callospermophilus, który objął także C. lateralis (uprzednio Spermophilus (Callospermophilus) lateralis)[4]. W skład gatunku wchodzą podgatunki[5]:
- C. l. lateralis
- C. l. arizonensis
- C. l. bernardinus
- C. l. castanurus
- C. l. certus
- C. l. chrysodeirus
- C. l. cinerascens
- C. l. connectens
- C. l. mitratus
- C. l. tescorum
- C. l. trepidus
- C. l. trinitatus
- C. l. wortmani
Najbliżej spokrewnionym z gatunkiem jest występujący w Meksyku suseł Callospermophilus madrensis[4].
Genetyka [edytuj]
Garnitur chromosomowy C. lateralis tworzą 42 pary chromosomów[3].
Morfologia [edytuj]
C. lateralis jest gryzoniem o średniej wielkości. Długość ciała samic zawiera się w przedziale 238–295 mm, a samców 235–298 mm. Masa ciała dorosłego osobnika to 120–394 g. Wybarwienie sierści w części brzusznej i piersiowej jest biała lub żółto–szara. Ogon brązowawy, od wierzchu czarny, zakończony kitą, a żółto–szary lub czerwono–brązowy od spodu. Futro zimowe jest bardziej szare i matowe niż letnie. Biała sierść tworzy dookoła oczu jasne obwódki. Cechą charakterystyczną gatunku, odróżniającą C. lateralis od innych susłów, są wyraźne podłużne pasy białej sierści po obu stronach grzbietu, obwiedzione z obu stron mocno wybarwionymi pasami sierści czarnej. Podobne pasy, lecz nieco mniejsze lub słabiej wybarwione mają pokrewne gatunki z rodzaju Callospermophilus. Specyficzne dla gatunku jest także wybarwienie futra nad głową i ramionami na kolor złocisto-brązowy lub brunatny. Dymorfizm płciowy gatunku przejawia się w jaśniejszym i bardziej czerwonym wybarwieniu sierści samców, oraz zróżnicowanej wysokości czaszki. Wzór zębowy C. lateralis: 
[3].
| Część ciała | przedział |
|---|---|
| długość tułowia z głową | 225–295 mm |
| długość kręgów ogona | 61–120 mm |
| długość łap tylnych | 35–46 mm |
| długość uszu | 12–24 mm |
| masa ciała | 120–394 g |
Rozmieszczenie geograficzne [edytuj]
Zamieszkują tereny w Ameryce Północnej – od Kolumbii Brytyjskiej w Kanadzie po Góry Skaliste Nowym Meksyku, oraz od rzeki Kolumbia po południową Kalifornię i Nevadę[5].
Przypisy [edytuj]
- ↑ Callospermophilus lateralis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Callospermophilus lateralis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Molly A. Bartels, Doug P. Thompson. Spermophilus lateralis. „Mammalian Species”. 440, s. 1-8, 1993 (ang.).
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Kristofer M. Helgen, F. Russell Cole, Lauren Helgen, Don E. Wilson. Generic revision in the Holarctic ground squirrel genus Spermophilus. „Journal of Mammalogy”. 2 (90), s. 270–305, 2009 (ang.).
- ↑ 5,0 5,1 5,2 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Spermophilus (Callospermophilus) lateralis. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2 czerwca 2012]
