Camila Giorgi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Camila Giorgi
Camila Giorgi
Państwo  Włochy
Data i miejsce urodzenia 31 grudnia 1991
Macerata
Wzrost 168 cm
Masa ciała 54 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Zakończenie kariery aktywna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 5 ITF
Najwyżej w rankingu 31 (25 sierpnia 2014)
Australian Open 2R (2014)
Roland Garros 2R (2014)
Wimbledon 4R (2012)
US Open 4R (2013)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu nie klasyfikowana
Australian Open 1R (2013)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Camila Giorgi (ur. 31 grudnia 1991 w Maceracie) − włoska tenisistka, pochodząca z żydowskiej rodziny[1].

Starty w zawodowych meczach rozpoczęła w sierpniu 2006 roku, biorąc udział w niewielkim turnieju ITF w Baku. Zagrała tam dzięki dzikiej karcie przyznanej przez organizatorów i osiągnęła spory sukces jak na debiut, docierając do półfinału imprezy. Podobne osiągnięcie powtórzyła dwa tygodnie później, na turnieju w Dżakarcie, tym razem przebijając się do fazy głównej z kwalifikacji. W latach 2007 i 2008 wielokrotnie startowała w podobnych turniejach ale nie powtórzyła osiągnięć z roku 2006. Pierwszy sukces przyszedł we wrześniu 2009 roku, w Katowicach. Najpierw wygrała kwalifikacje, pokonując w decydującym o awansie meczu Irynę Kurjanowicz a potem wygrała cały turniej, pozostawiając w pokonanym polu takie zawodniczki jak: Magdalena Kiszczyńska, Sandra Záhlavová, Michaela Paštiková, Agnes Szatmari i w finale Ksienija Pierwak. Jeszcze tego samego roku wygrała swój drugi turniej, w Toronto, pokonując w finale Anikó Kapros. W sumie wygrała pięć turniejów w grze pojedynczej rangi ITF.

W maju 2008 roku, dzięki dzikiej karcie zagrała po raz pierwszy w kwalifikacjach do turnieju WTA w Rzymie ale przegrała w pierwszej rundzie z Jill Craybas. Po raz drugi spróbowała swych sił w lutym 2010 roku, na turnieju w Paryżu ale też z podobnym skutkiem, tym razem przegrywając z Zuzaną Kučovą. Zagrała także w kwalifikacjach do wielkoszlemowego US Open, ale Patricia Mayr okazała się od niej lepsza już w pierwszym meczu.

Pomimo znikomych występów w rozgrywkach cyklu WTA, odniesione sukcesy w turniejach rangi ITF, pozwoliły jej na osiągnięcie po raz pierwszy w karierze drugiej setki światowego rankingu i 12 lipca 2010 roku została sklasyfikowana na 197. miejscu.

Po osiągnięciu 4. rundy Wimbledonu w 2012 roku, awansowała do pierwszej setki rankingu WTA.

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 13 kwietnia 2014 Katowice Twarda (hala) Francja Alizé Cornet 6:7(3), 7:5, 5:7

Wygrane turnieje singlowe ITF[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 06/09/2009 Polska Katowice ITF 25 000 ziemna Rosja Ksienija Pierwak 6:2, 6:3
2. 22/11/2009 Kanada Toronto ITF 50 000 twarda Węgry Anikó Kapros 4:6, 6:4, 6:0
3. 24/10/2010 Stany Zjednoczone Rock Hill ITF 25 000 twarda Stany Zjednoczone Irina Falconi 6:3, 6:4
4. 29/05/2011 Stany Zjednoczone Carson ITF 50 000 twarda Stany Zjednoczone Alexa Glatch 7:6, 6:1
5. 22/04/2012 Stany Zjednoczone Dothan ITF 50 000 ziemna Rumunia Edina Gallovits-Hall 6:2, 4:6, 6:4

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]